Είναι ίσως η πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας που η είσοδος της προεκλογικής χρονιάς βρίσκει το πολιτικό σκηνικό τόσο ρευστό, με την αντιπολίτευση κυριολεκτικά κατακερματισμένη. Θα ήταν ίσως λογικό να συμβαίνει κάτι τέτοιο στην περίπτωση που η κυβέρνηση της χώρας συνέχιζε να συγκεντρώνει υψηλά ποσοστά αποδοχής και ικανοποίησης των πολιτών για τις επιδόσεις της και οι δημοσκοπήσεις την έφερναν κοντά στα επίπεδα μιας νέας αυτοδυναμίας. Ωστόσο, τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει. Η πρόθεση ψήφου στη ΝΔ κινείται στα χαμηλότερα ποσοστά των τελευταίων χρόνων αντανακλώντας τη δυσαρέσκεια για την κυβερνητική πολιτική.

Τι συμβαίνει, λοιπόν, και το κυβερνών κόμμα εξακολουθεί να προηγείται δημοσκοπικά της αντιπολίτευσης, και μάλιστα με διψήφια ποσοστά; Την απάντηση δίνουν οι ίδιοι οι πολίτες. Η ικανοποίηση που εκφράζουν για την πολιτική της αντιπολίτευσης είναι μικρότερη από εκείνη που δείχνουν για την κυβερνητική πολιτική. Γι’ αυτό άλλωστε αυξάνεται και ο αριθμός των πολιτών που περνούν στη λεγόμενη «γκρίζα ζώνη», στην κατηγορία, δηλαδή, των πολιτών που, ενώ δείχνουν απογοητευμένοι από τη ΝΔ, διστάζουν να δείξουν εμπιστοσύνη σε κάποιο κόμμα της αντιπολίτευσης. Η έλλειψη πειστικής εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης αποτελεί πρόβλημα όχι μόνο για την αντιπολίτευση, αλλά, κυρίως, για τη λειτουργία της δημοκρατίας.

Πιστεύει κανείς ότι η συσπείρωση του........

© Athens Voice