Neden bu kadar zor peki değişmek? Dönüşümün o sancılı doğasını, sürecin görünmez ve karanlık labirentlerini bilmediğimizden mi bu kadar korkutucu geliyor bir adım ötesi? Yoksa o meşhur "alışkanlık" dediğimiz, bizi görünmez pamuklara saran ama içten içe çürüten o konfor alanının esiri miyiz? Birbiriyle amansızca savaşan iki mekanizma: Değişimin çağıran sesi ve alışkanlığın sağır edici ataleti...

Hep deriz ya, olaylar değişir, manzaralar değişir, hatta olayları meydana getiren aktörler, insanlar değişir. Peki, insan değiştiğinde olay gerçekten değişmiş olur mu? Eskilerin o derin ferasetiyle söylediği gibi: "Olan bakidir." Yaşanmışlık, tarihin ve vicdanın duvarına bir kere kazınmıştır. İnsanın özü, o ilahi nefes taşıyan mutlak ruhu da bakidir elbet. Fakat "insan" olma serüveni, o baki ruhun etrafında sayısız kabuk değişimini zorunlu kılar, kılmalıdır da.

Bazen hüzünle........

© Analiz