Halk, ortak çıkarlar etrafında birleşmiş, belli bir bölgede yaşayan insan topluluğuna verilen genel addır. Diğer bir deyişle; halk, bir ulusun kurduğu devlette büyük kalabalığı ortaya getiren, çalışan ve hemen hepsi üretici olan yurttaşların topluluğudur. Halk, belirli bir ulusu meydana getiren belli bir bölgedeki insanları anlatmak için kullanılmaktadır. Atatürk’ün anlayışında halkçılık ise; siyasi, ekonomik ve toplumsal uygulamalarda halkın çıkarının ön planda tutulmasını öngörür. Atatürk, halkçılığı bir rejim ve yaşam biçimi ve siyasal rejimin halk egemenliğine dayanacağını ifade etmiştir:

“Bugünkü mevcudiyetimizin asli mahiyeti; milletin genel eğilimlerini ispat etmiştir, o da halkçılık ve halk hükümetidir. Hükümetlerin halkın eline geçmesidir. İdareyi halka teslim etmek için çalışalım. O zaman bütün müşküllerin ortadan kalkacağına kaniyim.”

“Bir kelime ile ifade etmek lazım gelirse diyebiliriz ki yeni Türk Devleti bir halk devletidir, halkın devletidir.”

Halkçılığın birbirini tamamlayan üç önemli niteliği olduğu söylenebilir. Birinci unsur, halk yönetimi yani siyasal demokrasidir. İkinci unsur, kanun önünde herkesin eşit olması, hiçbir kişi veya zümreye ayrıcalık tanınmamasıdır. Üçüncü unsur, sınıf mücadelesinin reddi ve toplumun dayanışma içinde gelişmesidir.

Atatürk, 1922 yılında yaptığı bir konuşmada; “Ulusumuzun bugünkü yönetimi........

© 12punto