Bosch’un “Anneler Günü” ilanını gördüğüm gün, önümde şahane bir Instagram paylaşımı duruyordu.

Hem o ilandaki kadının, hem de Instagram paylaşımındaki kadının kucağında birer hayvan vardı ve her iki kadın da kucaklarındaki hayvana tam bir anne sevgisi ile bakıyor ve konuşuyordu.

Birinin kucağında bir köpek, ötekinin ise kedi vardı.

İkisinin de bakışları aynıydı.

Hem kucağına alan kadınların, hem kendilerini kucağına alan kadınlara bakan hayvanların.

Birinin ki “Köpek bakışıydı..”

Ötekininki “Kedi bakışı…”

Kadınlarınki ise aynıydı…

İnsan bakışı…

O gün Bosch’un Almanya kolu herhalde “Biz niye bunu düşünmedik” demiştir

Açık açık yazayım.

Bosch’un verdiği “Anneler Günü” ilanını çok sevdim.

Hatta içimden şu geçti.

Acaba Almanya’daki şirket te aynı ilanı vermiş midir? Çünkü vermemişse herhalde içlerinden “Tüh biz niye akıl etmedik” diye geçirip hayıflanmışlardır.

Çünkü bu ilan Türk yaratıcılığının ve duygusallığının çok güzel bir örneğiydi.

Meğer bu ülkede benim gibi bakmayanlar da varmış

Aynı gün iki paylaşıma aynı gözlerle baktım…

Meğer benim gibi bakmayanlar varmış…

Bakışları insan bakışı olmayanların bakışı da varmış.

Olabilir. Hiç şaşırmam.

Türkiye bir fanatikler cennetidir.

Bir troller vadisidir.

Sayıları az da olsa vuvuzella efektleri yüksek fanatikler vardır.

Sizce sayıları kaçtır kediye köpeğe ‘Annem’ diyenleri silmeye hazır zevatın?

Sayıları kaç…

Üç mü beş mi hiç önemli değil…

Fütursuzca bütün Türk halkı adına konuşmayı meslek edinmişlerdir.

Bir anda aynı merkezden aldıkları emirle, bugün bir konseri yasaklatırlar, ertesi gün Mustafa Keser gibi bir sanatçımızı linç ederler…

Sayıları bir avuçtur ama ne yazık ki hep onlar kazanır.

Çünkü mütedeyyin insanları da korkutur, sindirirler…

Hele hele politika ıları tir tir titretirler…

Siyasetin en zavallı, en biçare yanıdır bu…

Bunlar 40 yıl önce Anneler Gününe de karşıydı

Bir insan bir köpeğe annelik duygularıyla bakar mıymış..

Bu fanatiklerin 40 yıl önceki yine bir avuç dedeleri “Anneler Gününe” karşıydı.

Şimdi torunları güya “Anneler Gününü” kabullenmiş idasıyla, bir annenin kucağındaki zavallı bir köpeğe annelik bakışını içlerine sindiremiyorlar.
Annelik böyle bir şeye indirgenir miymiş….

O duyguları hiç bilmedikleri için, bilmezler ki annelik tam da böyle bir şeydir…

İçlerindeki canavar orada kalmamış, reklamı yapan insanın kimliğine saldırıyorlar

İçlerindeki canavar ayaklanmış bendini aşmış, bir de bu reklamı düşünen, hayata geçiren reklam şirketinin sahibinin “Yahudi” kimliğine saldırıyor.

40 yıldır tanıyorum o başarılı reklamcıyı…

Bu ülkeyi anavatanı olarak kabul etmiş bir avuç kalmış........

© 10 Haber