“Racon” kelimesinin en yaygın anlamı bence “Sokağın yazılı olmayan hukuku, ahlaki kuralları”dır. Gerçi TDK’nın “Belirli bir bölgede herkesin uyması gereken kurallar” tanımını da satın alabilirim. Muradım bakımından sonuç değişmez.

Türkiye uzun süredir raconsuzluğun pençesinde kıvranıyor. Toplumsal ahlakın çürüdüğü, bitmeye yüz tuttuğu bir vasata geldik neredeyse. Benim gibi raconun ne anlama geldiğini bilerek büyüyen son kuşaktan adamlar ülkemizi esir alan “anlamsız şiddet sarmalı”nı durdurmanın bir yolunun da “raconun yeniden ihdası” olduğunu boşuna düşünmüyor.

Racon şöyleydi: Çoluk çocuk kavgaya dövüşe karıştırılmaz, mahallede uyuşturucu satılmasına müsaade edilmez, çocukların uyuşturucu kullanmasına asla müsamaha gösterilmez, tuzak kurulmaz, kahpelik edilmez, mertçe dövüşülür, namerdin zaten esamisi okunmaz.

Gelinen noktada Türkiye’de “gayrimeşru koşturan” hemen hemen hiç kimsede bir racon kalmamış görünüyor. Çocuklardan suikastçı çıkaran, pusu atan, merhametsizlikte zirve yapan, tuzak kuran, uyuşturucu alıp satmayı temel iş alanı haline getiren bir çeteler bütününe teslimiz.

Geçenlerde bir gazete haberinde İstanbul’un ilçe ilçe hangi çetelerce paylaşıldığını okudum. Daltonlar, Casperler, Redkitler, Gündoğmuşlar ve diğerleri…

Bu........

© Yeni Şafak