O gabucukları bir sakulliye goyup zibil vareline atalım!

Kişi kendini nasıl hissediyor?Kişi kendini ne olarak kabul ediyor?

Bunun kavgasına mı girmek lazım?

Çok çok özür dilerim ama bugün 5 milyon Afgan vatandaşına sorun, “Afganistan’da mı yaşamak isterdin yoksa Norveç’te mi?” diye, sizce cevap ne olur?

Veya soruyu şu şekle çevirelim; “… Türkiye’nin nüfusu 85 milyon diyelim… Bu 85 milyonluk nüfusun ‘Ben Norveç vatandaşı olmak istiyorum’ diyenlerinin oranı sizce kaç olur?”

Haaa Norveç yerine “Avrupa Birliği” de diyebiliriz, “Suudi Arabistan” da!

Demek istediğim şudur; kişi, yaşadığı yerde huzurlu ve mutluysa, “köken, cinsiyet, din” kavgasına girmez!Yaşadığı yere gül gibi, çiçek gibi bakar!Değer verir!Temiz tutar!Korur!

Daha da ileri git, vergisini dürüstçe verir, hizmetini bir tamam almak ister!

Kişi mutluysa, yaşadığı her yer vatanıdır ve karıştırmak, soymak, sömürmek hatta yerlere ayçiçeği kabuğu atmak istemez!

Kişi, yaşadığı yeri soymak istiyorsa, yere tükürüyorsa, arabada giderken camdan pet şişe fırlatıyorsa, yediği ayçiçeği kabuklarını oturduğu bankın önüne bırakıyorsa demek ki orası “vatanı” değildir!

Bu ülkeyi çok seviyorum… Yeşilırmak’a iki haftayı aşkın süredir gitmedim, özledim vallahi!

Denizi görmek istiyorum, denize girmek istiyorum… Maskemi, paletleri takıp, Petra’ya kadar yüzüp dönmek istiyorum!Asproyi’de denize akan pınar suyunda “tir tir titremek istiyorum!”…

Petra ne?Asproyi de neresi?

Yeşilırmaklı olmayan bilmez!

Babamdan çok hikayeler dinledim!Dedemden de!

Zıpkınla balık avlarken denizde kayboldum, rahmetlik eniştem saatlerce Asproyi’nin üst başındaki tepede beni bekledi!

Karpaz’ı da çok seviyorum!

Annemin köyü Tera’ya her gittiğimde, aklıma dedem geliyor, kendimi tutamıyorum, ağlıyorum!

Haaaa çok yakın........

© Yeni Düzen