Muhammed Sungur kardeşle, bazen hâsb-ı hâl eder, fikir teâtisinde bulunur, mâzîyi yâ'd ederdik. Bir müddettir; "Osman Ağabey, annem hasta dua buyurun" derdi. Biz de dua ederdik. Aynı zamanda da ona "Kardeş, validenin ellerinden öperiz, söyle bizi duadan unutmasın" derdik. Tevafuk ya, benim rahmetli annem ile de akrandılar.

Bu annelerimiz, teyzelerimiz, daha doğrusu Nurcuların arasındaki tabirle "ablalarımız," bu davanın, fedakâr, çilekeş, birer Nur kahramanıydılar. Benim tanıdığım kadarıyla; Mustafa Özsoy Ağabeyin hanımı Seher Ablamız, Hasan Aktunç Ağabeyin hanımı Beyhan Ablamız, yeni vefat eden Emine Teyzemiz ve bunlar gibi isimlerini zikredemediğimiz çok ablamız, o günlerde Risale-i Nur okudukları için hapse giren beylerini aratmayacak şekilde kahramanlık gösterip, çocuklarını da büyütmüşlerdi. Muhammed kardeşimize tâziye verdiğimde dedi ki; "Osman Ağabey, biz yedi kardeşiz. Bizim hepimizi de annemiz büyüttü." Evet, babaları Nur yolunda, ömrünü ve her şeylerini fedâ ettiklerinden, öyle oluyordu ki, evlerine uğrayacak........

© Yeni Asya