Düzenle arası hiçbir zaman barışmamış, fakat adalet duygusu hiç sönmemiştir. Savruk yaşar; fakat bu savrukluğun altında dünyaya aldırmayan bilge bir berraklık saklıdır. Bir gün tekkede vecde gelir, ertesi gün meyhane köşesinde insan tabiatını çözen sözler döker.

Onu asıl eşsiz kılan, doğruları makam–mevki gözetmeden söylemesidir. Bir yanlış gördüğünde, “Susarsam ortak olurum” dercesine sözünü doğrudan söyler.

Kibirli yöneticilere ise ince bir alayla seslenir:

“Bir makama çıkınca kendini sultan sanır,

Meğer dev aynasında eğri bir kuldan sanır.”

Bu keskin dilin en toplanmış hâli ise onun önemli eserlerinden 'Azab-ı Mukaddes’te karşımıza çıkar. Bu kitap, dönemin çarpıklıklarını, ikiyüzlülüğünü ve insanın kendi nefsine yenilişini hiciv aynasında gösteren bir........

© Yeni Asya