Bediüzzaman Hazretleri de bu durumu Yirmi Üçüncü Söz’de “Demek insan bu aleme ilim ve dua vasıtasıyla tekemmül etmek için gelmiştir. Mahiyet ve istidat itibarıyla her şey ilme bağlıdır” diyerek veciz bir şekilde belirtmiştir. Yunus Emre de ilim öğrenmenin kendini bilmeye vesile olması gerektiğini söyler. Peki kendini bilme ne demektir? İnsan mahiyeti itibarıyla zayıf ve çaresizdir fakat emanet-i kübrayı yüklenebilecek bir istidatta yaratılmıştır. Onun tekemmül etmesi bu istidatları yerinde kullanmasıyla gerçekleşecektir. Hakikatte ne kadar zayıf ve fakir olduğumuzun anlaşılması ise, mutlak kudretin nazarımızda hissedilerek Allah’a (cc) karşı ubudiyet tavrı alabilmemiz içindir. Eskilerin tabiriyle “Kendini bilen Rabbini bilir.” sırrınca insanın kendini biliyor olması, Rabbini bilmeye vesile olmalıdır. Cenab-ı Hakk’ı tanımak suretiyle ilim-marifet ziyadeleştikçe imani hakikatler kalbe daha iyi yerleşmeye başlar ve........

© Yeni Asya