İstanbul Güngören’de yaşanan cinayet, yalnızca iki çocuk arasında çıkan bir “yan bakma” tartışmasının trajik sonucu değildir. 17 yaşındaki Atlas Çağlayan’ın, 15 yaşındaki bir çocuk tarafından bir kafede bıçaklanarak öldürülmesi; bireysel bir öfke patlamasından çok daha fazlasını anlatıyor. Bu olay, toplumun uzun süredir görmezden geldiği derin bir çürümenin, sessiz ama sistematik bir ahlak çöküşünün kanlı fotoğrafıdır.

Failin kurbanı tanımaması, sabıka kaydının bulunmaması ve olayın anlık bir gerilimle gerçekleşmesi bizi asıl soruya götürüyor: Bu çocuklar neden bu kadar kolay öldürebiliyor?

Yanıt, tek bir aileye, tek bir sokağa ya da tek bir çocuğa indirgenemeyecek kadar ağır ve rahatsız edici.

Alarm veren güncel rakamlar

Türkiye’de suça sürüklenen çocuklar ve çocuk ölümleri artık istisna değil, süreklilik gösteren bir toplumsal sorun haline gelmiş durumda. Adalet Bakanlığı verileri, çocukların korunmasına yönelik soruşturmaların son yıllarda ciddi biçimde arttığını ortaya koyuyor.

FİSA Çocuk Hakları Merkezi’nin en güncel raporları ise tabloyu daha da çarpıcı hale getiriyor.
2025 yılının yalnızca ilk beş ayında en az 365 çocuk, önlenebilir nedenlerle yaşamını yitirdi. Bu ölümlerin 312’si, devletin düzenleme, denetleme ve koruma yükümlülüklerini yerine getirmemesiyle doğrudan ilişkili.

2025 verileri henüz yılın tamamını kapsamıyor. Ancak 2024 yılına baktığımızda, FİSA’nın “Türkiye’de Çocuğun Yaşam Hakkı” raporuna göre en az 777 çocuk, ihmal, şiddet, iş cinayetleri,........

© Yeni Ankara