Muradına erenler nerede

Dünkü yazıda üç puttan söz etmiştik. Biraz iç karartan bir mevzuu ama acı gerçekler her zaman iç karartıcı olur.

İçler kararıyorsa ve farkına varılıyorsa, hâlâ bir hayat emaresi görülüyor demektir. Ya üç putçulara inansak, aldansak, onlar gibi olmaya özensek, onlar gibi sapsak, onların dünyalarına kanarak, hem dünyamızı hem ahiretimizi karartsak daha mı iyi?

Demek ki, onlar gibi olmamak için direniyoruz diyebiliriz. O zaman diriyiz anlamı çıkar. Değilsek bile; diri olmaya, direnmeye devam etmeliyiz. Direnmeyi öğrenmeliyiz.

Yine dünkü yazının sonunda vardı. Ebedi âlemde hiçbir şahide ihtiyaç duyulmayacak, kişinin tüm azaları, uzuvları konuşacakmış. İman edenler böyle derler, biz de iman ederiz.

Hani belki meramımızı anlatamamış olabiliriz. İnsanoğlu çiğ süt emmiş derler. Ak dediğimize kara diyenler, kara dediğimize ak diyenler olabilir. Kimsenin aklının yahut düşüncelerinin bekçisi ve sahibi değiliz çünkü.

Bu sebeple bildiğimizi söyleriz, inandığımızı deriz, inananlar alır kabul eder, inanmayanlara bir diyeceğimiz olamaz, inandıkları amelleri olsun der geçeriz.

Aklın yolu birdir der yine eskiler. Aklın yolunun bir olmasını; insanın etten ve kemikten bir kadavra olmadığına inananlar söyler. Bunlardan birisi de ünlü ozanımız Âşık Veysel’dir. Deyişleri insan ruhuna ve tabiatına dairdir.

İnsanı ve dünyayı çok güzel anlatan ozanlarımızdan birisidir. Aşağıya alıntılayacağım deyiş ve türkünün sözleri de bu minvaldendir. Sözün özünü ona bırakalım:

Muradına Erenler Nerede?

Dünyada tükenmez murad varımış

Ne alanı gördüm ne murad gördüm

Meşakkatin adın murad koymuşlar

Dünyada ne lezzet ne bir tat gördüm

Ölüm var dünyada yoğumuş murad

Gün be gün artıyor türlü meşakkat

Kalmamış dünyada ehl-i kanaat

İnsanlar içinde çok fesat gördüm

Hüsrevan-ı adil nerede tahtı

Süleyman mührünü kimlere bıraktı

Resul-ü Ekrem’in kanunu haktı

Her ömrün sonunda bir feryat gördüm

Var mıdır dünyada gelip de kalan

Gülüp baştanbaşa muradın alan

Murad-ı maksud-u hepisi yalan

Ölümü dünyada hakikat gördüm

Dönüyor bir dolap çarkı belirsiz

Çağlayan bir su var arkı belirsiz

Veysel neler satar narkı belirsiz

Ne müşteri gördüm ne hesap gördüm

Yeri gelmişken, dev bir medeniyet dilini güdükleştirenlerin yüzünden birbirimizi anlayamadığımız dilimize dair sözlük verelim. Veysel’in dilini anlamadan Veysel anlaşılmaz.

Murad: talep, istek, arzu, temenni, dilek.

Meşakkat: Sıkıntı, zorluk, eziyet, mahrumiyet, yoksunluk, yük.

Ehl-i kanaat: Razı olma, şükretme, yetinme, hırslanmama, harama el uzatmama.

Hüsrevan-ı Adil: Adaletli Hüsrev, Sasani Devletinin (531-579) hükümdarı (Nuşirevan)

Adil: Adaletli, emniyetli, güvenilir, sağlam, emin.

Maksud: Emel, ulaşılmak istenen hedef, niyet, murad etmek, amaç, maksat, gaye, umut.

Nark: Belirlenen fiyat veya bir ürünün fiyatının belirlenmesi.

© Yeni Akit