expand_moreexpand_lessexpand_moreexpand_less
|
 |
Νίκος ΦυτάςNewpost |
Mια κοινωνία στέκεται πάνω σε ένα στοιχειώδες κοινό έδαφος: ότι μπορούμε, έστω δύσκολα, να συμφωνήσουμε για το τι -μέχρι στιγμής- συνέβη.
Όπως τα μυρμήγκια έχουν φερομόνες, εμείς έχουμε αφηγήσεις. Φράσεις που συντονίζουν, συσπειρώνουν, δίνουν νόημα, νομιμοποιούν.
Αν καταδικάζουμε –σωστά– τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ως παραβίαση της...
Πρόκειται για ανικανότητα ή για πολιτική επιλογή;
«Δύναμη και βία είναι πράγματα αντίθετα· όπου η μία κυριαρχεί, η άλλη απουσιάζει», έγραφε η Χάννα Άρεντ στο Περί Βίας.
Οι τελευταίες βουτιές έχουν πάντα κάτι πιο σιωπηλό∙ οι παρέες στην παραλία είναι...
Ήσουν κάποτε 22. Φόρτωνες ένα σακίδιο, 3 φίλους, κι έπαιρνες το πρώτο πλοίο με κατεύθυνση «όπου βγει».
Η βία μεταμορφώνεται — από πράξη, σε εντολή. Από μάχη, σε interface. Από αίμα, σε πίξελ.
Όταν η αδικία θεριεύει, το Λος Άντζελες απαντά με φωτιά.
Σε μια εποχή όπου τα πάντα παρακολουθούνται, μετρώνται, αξιολογούνται και...
Δύο φωνές, δύο δρόμοι, ένας σεξισμός που τις ακολουθεί.
Με την παρουσία του υπουργού Υγείας κ. Άδωνι Γεωργιάδη και του εφοπλιστή κ....
Κυριακή 12 Μαΐου. Μέρα αφιερωμένη στη μητέρα.
Η υπονόμευση της δημοκρατίας δεν είναι απλώς μία έμμεση συνέπεια της προεδρίας Τραμπ. Είναι η συνειδητή του επιλογή.
Δεν πρόκειται για την τέχνη καθ’ εαυτήν, αλλά για την ανάγκη ελέγχου της κοινωνικής πραγματικότητας μέσα από τον «τρόμο» και τη μονολιθικότητα.
login
who are we?
contact us
qosheapp
