Beton kaleler
Kendi elimizle beton kaleler ördük. Hani derler ya "kendi kazdığı kuyuya kendi düştü" diye. Sanırım insan da bu beton kalelerle kendine bir yalnızlık çukuru ördü ama haberi yoktu...
Apartmanlar insanları tekilleştirdi. Beton kendi gibi soğuklaştırdı bizi de... Kalplerimiz muhabbetsizlikten beton gibi buz kesti. Odalarımız çoğaldı, doğalgazla ısındık ama her aile bireylerinin arasına betondan duvarlar örüldü. Herkes kendi odasına çekildi, aradaki paylaşımlar azaldı. İnsan, değil komşusu ile kendi ailesi ile bile gündelik üç beş kelamdan fazla konuşmaz oldu.
Peki nasıl bu hâle geldik?
Rahatlık getireceğini sandığımız her yenilik, her konfor bizi aslında birbirimizden uzaklaştırdı.
Evler büyüdü ama ilişkilerin içi boşaldı. İletişim araçları çoğaldı fakat muhabbet azaldı...
Her imkân insanı birbirinden daha da çok kopardı.
Çünkü gelen her imkân insan ilişkilerini zayıflatmaya yaradı. Artık kimse komşusunun kapısını çalıp "bir bardak........
