Kızlar, kendilerinin dikiz edildiğinden habersiz gülüşerek yürürlerken, uzaktan bir at kişnemesi duyuldu. Mânâlı mânâlı birbirlerine baktılar.

Bayram günüymüş gibi allı, pullu giyinmiş, süslenmiş Dürdane, Nazlı, Dilara, Perihan, Zehra, Neslihan kuğu gibi süzülürken, Erkara da tasarladığı hamlesini yaptırmak için Aşır’a, eğilmiş, son talimatlarını veriyordu heyecanla.

- Bu son şansımız oğlum! İstikbalimizi, şerefimizi ancak böyle kurtaracağız. Yoksa… Yoksa hepten silinir gideriz.

- Şu mavili olanı mı demiştiniz?

- Evet! Ta kendisi. Onu istiyorum. Ne yap yap, hâllet.

Kızlar, kendilerinin dikiz edildiğinden habersiz gülüşerek yürürlerken, uzaktan bir at kişnemesi duyuldu. Mânâlı mânâlı birbirlerine baktılar. Dürdane beklemeden Gülşah’ı hedefleyerek laf attı.

- Başka kim cesaret edebilir ki.

- Kız! Gülşah! Erkara mı, Kara er mi nedir? Buralarda fazla dolaşır oldu.

Şimdiye kadar gülümsemekle yetinen Gülşah, Erkara ismini duyunca rengi değişti. Kaşlarını........

© Türkiye