Demokratik siyaset mi, cephe siyaseti mi?
Cumhurbaşkanı Erdoğan, TBMM’nin yeni yasama yılının açılışında mühim bir noktaya temas etti. Türkiye’de “salt iktidar karşıtlığı üzerine kurulu cephe siyasetinin” artık geride bırakılması gerektiğini söyledi. Siyasetin, rakibin düşmanlaştırıldığı bir yıpratma savaşına dönüşmemesi gerektiğini ve farklı fikirlerin demokrasinin zenginliği olduğunu vurguladı.
Demokratik siyaset farklılık üzerine kurulur. Birden fazla siyasi partinin bulunmasının anlamı da budur. Partiler ekonomi, dış politika, eğitim, sosyal politika veya ülkenin temel meselelerine bakışta birbirlerinden çok farklı görüşlere sahip olabilir. İktidara gelmek için rekabet eder. Problem, siyasi rekabetin bir meşruiyet mücadelesine dönüşmesiyle başlar. Cephe siyasetinde rakip, yanlış politikalar izleyen fakat meşru bir siyasi aktör olmaktan çıkar; karşı tarafta bulunan ve mümkünse tasfiye edilmesi gereken bir düşman hâline gelir. Böyle olunca siyaset fikirlerin ve politikaların yarıştığı bir alan olmaktan uzaklaşır...
Türkiye’de bu anlayışın tarihsel kökleri var. Kemalist siyasal zihniyette kendi değerlerini, tarih anlayışını ve hayat tarzını siyasi meşruiyetin ölçüsü sayma eğilimi görülmektedir. Bunun arkasında tek parti döneminde CHP ile devletin büyük ölçüde iç içe geçmiş olmasının bıraktığı tarihsel miras da vardır. Demokratik siyasetin ölçüsü halkın tercihi olmaktan çıkıp belirli bir ideolojik çevrenin onayına........
