Λες και είναι χθες- «Νέα περίοδος», παλιό κασετόφωνο στο Δημαρχείο
Πάμε να δούμε τι άκουσαν όσοι βρέθηκαν χθες στο Δημαρχείο
Τι θα μπορούσε να περιμένει κανείς από μια «επετειακή» συγκέντρωση με τη σφραγίδα μιας Δημοτικής Αρχής που μετράει ήδη 12 έτη εγκατάστασης στο τιμόνι της πόλης; Σε τι θα προσέβλεπε ένας πολίτης από μια εκδήλωση που έχει διαφημιστεί ως σηματοδότηση της έναρξης της νέας περιόδου δράσης μιας ηγεσίας που επί χρόνια παραμένει αμετακίνητη στις θέσεις και τα τσιτάτα της;
Θα περίμενε το προφανές: την σκιαγράφηση- κατ΄ελάχιστον- αυτής της νέας περιόδου, για τα μάτια και τα αυτιά του κόσμου (γιατί την κάνουμε βρε αδελφέ αυτή την σύναξη;), για την τήρηση των προσχημάτων και την διασκέδαση των εντυπώσεων. Θα περίμενε, αν όχι σαφή περιγράμματα, έστω λίγες πινελιές για να φρεσκαριστεί το παλιό και καταπονημένο κάδρο. Έστω ένα πέρασμα του «προσώπου» με water σπρέι για να την αποφυγή της αφυδάτωσης, ή του άμεσου εντοπισμού της.
Και αν δεν έβρισκε τίποτε νέο ο πολίτης, τίποτε «φρέσκο» για να δικαιολογήσει την παρουσία του στη φιέστα και να εντοπίσει τους λόγους που την προκάλεσαν, θα περίμενε, τουλάχιστον, εξηγήσεις για τα κολλημένα έργα που βαλτώνουν, για αυτά που φυλλοροούν πριν καν παραδοθούν, θα περίμενε απαντήσεις για τη αθλιότητα του δημόσιου χώρου, για το «φάντασμα» του κυκλοφοριακού και........
