Ένα επίκαιρο κείμενο ιστορικού περιεχομένου του Κυριάκου Δ. Σκιαθά ενόψει των εκλογών που πλησιάζουν...

Τη διετία 1876-77 η κοινοβουλευτική ζωή της Ελλάδας ταλανιζόταν από κυβερνητικές αλλαγές εξαιτίας της έλλειψης απόλυτης πλειοψηφίας. Μέσα σε έξι μήνες (26.11.1876-26.5.1877) ο ελληνικός λαός γνώρισε πέντε βραχύβιες κυβερνήσεις.

Ειδικότερα, την κυβέρνηση του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου (15.10.1875-26.11.1876) διαδέχτηκε η κυβέρνηση του Επαμεινώνδα Δεληγιώργη, η οποία διήρκεσε μόνο πέντε ημέρες (26.11 - 1.12.1876). Ακολούθησε αυτή του Κουμουνδούρου (1.12.1876-26.2.1877) και στη συνέχεια του Δεληγιώργη (26.2-19.5.1877). Η παραίτηση της κυβέρνησής του λόγω της ήττας του κατά την εκλογή του προέδρου της Βουλής (ο υποψήφιός του Δημ. Καλλιφρονάς πήρε στη δεύτερη ψηφοφορία 42 ψήφους έναντι των 71 του κουμουνδουρικού υποψηφίου, Ανδρέα Αυγερινού) οδήγησε για έβδομη φορά στην εξουσία τον Κουμουνδούρο (19.5-26.5.1877). Πέντε ημέρες αργότερα αυτός παραιτήθηκε μη έχοντας «την πληρέστατην εμπιστοσύνην της Βουλής».

Εν τω μεταξύ, ο ρωσοτουρκικός πόλεμος, ο τέταρτος μέσα στον 19ο αιώνα, που ξέσπασε στις 12 Απριλίου 1877, προμήνυε σημαντικές ανακατατάξεις στις χώρες των Βαλκανίων. Ο λαός της Αθήνας απογοητευμένος από τις εναλλαγές στην εξουσία των Κουμουνδούρου-Δεληγιώργη και θέλοντας να προλάβει τις εξελίξεις πήρε την τύχη του στα χέρια του. Την Κυριακή 22 Μαΐου 1877 «με την υποκίνηση των διαφόρων εθνικών εταιρειών και συλλόγων» δέκα χιλιάδες λαού συγκεντρώθηκαν στη θέση του αρχαίου σταδίου της Αθήνας (σημερινού Καλλιμάρμαρου) και έβγαλαν ψήφισμα με το οποίο απαίτησαν από τους πολιτικούς αρχηγούς Αλ. Κουμουνδούρο, Επαμ. Δεληγιώργη, Χαρ. Τρικούπη, Θρασ. Ζαΐμη να παραμερίσουν τις πολιτικές τους διαφορές και να σχηματίσουν «πανίσχυρον κυβέρνησιν», υπουργείο «οικουμενικόν», όπως το ονόμασε ο Ζαΐμης.

Ο λαός ήθελε τον αντιναύαρχο Κωνσταντίνο Κανάρη αρχηγό των αρχηγών. Πίστευε ότι μόνο αυτός μπορούσε να επιβληθεί σε όλα τα κόμματα. Ο μπουρλοτιέρης του 1821 κάτω από τη λαϊκή απαίτηση, αν και άρρωστος, ογδόντα επτά χρόνων πλέον, αποδέχτηκε την τιμητική πρόταση. Ήταν η πέμπτη θητεία στον πρωθυπουργικό θώκο του Κανάρη, που δεν καταγόταν από αρχοντική, πολιτική οικογένεια. Η ανάμειξή του στην πολιτική ζωή της χώρας διήρκεσε 33 χρόνια (1844-77) και τις περισσότερες φορές συνδέθηκε με την αντιμετώπιση των εθνικών........

© The Best News