Του Νίκου Ι. Νικολόπουλου Προέδρου Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος, πρώην βουλευτή Αχαΐας

Η ερώτηση που πλέον ακούγεται παντού — στα πολιτικά πηγαδάκια, στις πλατείες, στα καφενεία, ακόμη και μέσα στην ίδια τη γαλάζια παράταξη — είναι βαριά. Και όσο το σύστημα προσπαθεί να την αποφύγει, τόσο πιο εκκωφαντική γίνεται.

Ο Αντώνης Σαμαράς φοβάται πραγματικά το διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας ή φοβάται περισσότερο το πολιτικό κενό που ο ίδιος αποκάλυψε ότι υπάρχει;

Η απάντηση, για όποιον βλέπει πίσω από πρόσωπα, κομματικές γραμμές και επικοινωνιακά τεχνάσματα, είναι μία:

Το σύστημα το γνωρίζουμε όλοι. Είναι βαρύ, αλαζονικό, διαπλεκόμενο και βαθιά καθεστωτικό. Είναι ένας μηχανισμός πολιτικής και οικονομικής εξουσίας που εδώ και δεκαετίες ανακυκλώνεται, μεταμφιέζεται και επιβιώνει. Άλλοτε με «εκσυγχρονιστικό» πρόσωπο, άλλοτε με «αντιμνημονιακή» μάσκα και σήμερα με το προσωπείο του «επιτελικού κράτους».

Το έχουμε ζήσει στο πετσί μας.

Εγώ το έζησα τριάντα χρόνια στην Αχαΐα. Ο Σαμαράς μισό αιώνα μέσα στη Βουλή και στην καρδιά της εξουσίας.

Αλλά αυτό δεν είναι πλέον το ουσιαστικό ερώτημα.

Το πραγματικό ζήτημα είναι το πολιτικό κενό.

Γιατί η Ιστορία — και αυτό το διδάσκει αμείλικτα — δεν συγχωρεί ποτέ τα κενά. Τα μετατρέπει σε γεγονότα. Και τα γεγονότα, όταν ξεσπάσουν, δεν ρωτούν αν το πολιτικό σύστημα είναι έτοιμο.

Η αποκάλυψη του προφανούς

Μέχρι τη διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά, το πολιτικό σύστημα ζούσε μέσα σε μια βολική ψευδαίσθηση.

Η Νέα Δημοκρατία πίστευε ότι εξακολουθεί να εκφράζει ολόκληρη τη λαϊκή και πατριωτική δεξιά παράταξη.

Το ΠΑΣΟΚ θεωρούσε ότι μπορεί να εμφανίζεται ως «υπεύθυνος διαχειριστής» μιας κοινωνίας που καταρρέει οικονομικά και δημογραφικά.

Η Αριστερά νόμιζε ότι το παλιό «αντιμνημονιακό» της αφήγημα εξακολουθεί να τη νομιμοποιεί ηθικά, παρά το γεγονός ότι υπέγραψε το βαρύτερο μνημόνιο και μετέτρεψε το ηρωικό ΟΧΙ του δημοψηφίσματος σε εκκωφαντικό ΝΑΙ.

Ο Σαμαράς, όμως, με τη διαγραφή του και κυρίως με την ομιλία του στην Κρήτη, τίναξε αυτή την ψευδαίσθηση στον αέρα.

Και πίσω από τον καθρέφτη φάνηκε το πραγματικό πρόσωπο του σημερινού πολιτικού σκηνικού:

ένα τεράστιο κενό εκπροσώπησης.

Διότι σήμερα στην Ελλάδα κανένα μεγάλο κόμμα δεν εκφράζει πραγματικά:

• τη λαϊκή δεξιά που θέλει κοινωνικό κράτος αλλά και ισχυρή εθνική άμυνα,• τον πατριωτικό χώρο που δεν είναι ούτε ακροδεξιός ούτε........

© The Best News