Η ασφάλεια δεν ανακοινώνεται. Βιώνεται στην καθημερινότητα
Του Γιάννη Ταπεινού
Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι πολίτες προσαρμόζουν την καθημερινότητά τους. Αλλάζουν διαδρομές, επιστρέφουν νωρίτερα στο σπίτι, αποφεύγουν σημεία που κάποτε θεωρούσαν αυτονόητα. Δεν το συζητούν πάντα, δεν το καταγγέλλουν, δεν το φωνάζουν. Το κάνουν σιωπηλά. Και αυτή η σιωπηλή προσαρμογή λέει πολλά για το πώς βιώνεται σήμερα η ασφάλεια στην καθημερινότητα.
Η ασφάλεια δεν είναι μια αφηρημένη έννοια ούτε ένα επικοινωνιακό σύνθημα. Είναι βίωμα. Είναι η αίσθηση που συνοδεύει τον πολίτη όταν κινείται στη γειτονιά του, όταν επιστρέφει στο σπίτι του, όταν αφήνει το παιδί του να κυκλοφορήσει μόνο του. Και το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν οι δείκτες δείχνουν βελτίωση, αλλά αν ο πολίτης αισθάνεται σήμερα πιο ασφαλής στην καθημερινότητά του.
Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζονται συχνά στατιστικά στοιχεία, συγκρίσεις και αριθμοί που επιχειρούν να αποτυπώσουν την εικόνα της ασφάλειας. Όλα αυτά έχουν τη σημασία τους. Όμως η ασφάλεια δεν μετριέται μόνο με ποσοστά και πίνακες. Μετριέται με το αν μια κοινωνία νιώθει άνετα να κινείται, να ζει, να συνυπάρχει. Και........
