Όταν το σύμβολο κινδυνεύει να μοιάσει ...σύστημα: η δύσκολη μετάβαση της Μαρίας Καρυστιανού
H εικόνα ξένισε και είναι φυσικό
Η Μαρία Καρυστιανού, κατάφερε κάτι μοναδικό: να μετατρέψει την αγανάκτηση κάθε μέσου Έλληνα πολίτη για όσα τραγικά ή απλά αδιανόητα αυτός βιώνει, σε ένα ποτάμι διαμαρτυρίας καθαρό από ταμπέλες και στρατεύσεις, ορμητικό και πανίσχυρο, όπως πανίσχυρη είναι η φωνή του κόσμου όταν βγαίνει από τον πυρήνα της ψυχής του και ξεχύνεται στους δρόμους, στο πλαίσιο μιας νοσταλγίας-ανάμνησης- επαφής με τον «υγιή» εαυτό του.
Θα έλεγε κανείς ότι η Καρυστιανού προσωποποίησε το αίσθημα αδικίας που διακατέχει τον απλό πολίτη. ‘Εκανε φωνή την αίσθηση αδυναμίας του απέναντι σε ένα στημένο παιχνίδι στρυμωγμένο στα γρανάζια του πολιτικού συστήματος το οποίο διολισθαίνει συνεχώς σε κάτι που δεν θυμίζει δημοκρατία, αλλά ανταλλαγή προσχηματικών ιδεολογημάτων μέσα στα τάπερ των συμφερόντων που δεν κλείνουν- ούτε καν αυτά-αεροστεγώς.
Η Καρυστιανού ήταν η μάνα, η γυναίκα, η πολίτης που ανέβηκε στην σκηνή. Ο αδικημένος Έλληνας που πήρε μικρόφωνο. Η καρδιά μας που φώναξε «είμαι εδώ».
Και τούτο το’ κανε –κυρίως- επειδή δεν «ανήκε», δεν υποδυόταν κάτι άλλο πέρα από τον εαυτό της. Η δύναμη της απεύθυνσης ξεκινούσε από την αυθεντικότητα του προσώπου.
Αυτή η εικόνα υπέστη σημαντικές ρωγμές στην πρόσφατη συνέντευξή της.
Κα τούτο διότι το πρόσωπο με το οποίο ταυτιστήκαμε ως πολίτες σε έναν........

Toi Staff
Sabine Sterk
Gideon Levy
Mark Travers Ph.d
Waka Ikeda
Tarik Cyril Amar
Grant Arthur Gochin