Ο πόλεμος στο Ιράν έφερε ξανά στο προσκήνιο την έννοια του ασύμμετρου πολέμου, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα ανθεκτικότητας. Είδαμε στην πράξη μία από τις βασικές διαστάσεις της ασυμμετρίας. Ο στόχος ενός δρώντος που δεν έχει την ίδια στρατιωτική δυνατότητα με τον αντίπαλό του δεν είναι να τον νικήσει στις μάχες, αλλά να κάμψει την πολιτική του βούληση να επιμείνει στον πόλεμο.

Σε αυτό το πλαίσιο, η κρίσιμη παράμετρος είναι η μετεξέλιξη της σύγκρουσης, η οποία δεν περιορίζεται πλέον στο στρατιωτικό πεδίο, αλλά εκτείνεται στην οικονομία, την τεχνολογία, την πληροφορία και την κοινωνία, μετατρέποντας την ανθεκτικότητα των κρατών σε κεντρικό πεδίο αντιπαράθεσης. Σε αρκετές περιπτώσεις, στόχος δεν είναι πλέον να νικήσεις, αλλά να αντέξεις.

Ο ασύμμετρος πόλεμος δεν είναι μια συνθήκη ή ένα δόγμα της σημερινής εποχής, αλλά μια κατάσταση συνυφασμένη με την ίδια την εμφάνιση του πολέμου. Οταν ο αντίπαλος έχει λιγότερα ή διαφορετικά μέσα, όπως στην περίπτωση του Πελοποννησιακού Πολέμου (Αθήνα – ναυτικό, Σπάρτη........

© Ta Nea