Το ημερολόγιο λέει ότι χθες συμπληρώθηκαν 42 χρόνια από την ημέρα που πέθανε ο Βασίλης Τσιτσάνης (και 114 από την ημέρα που γεννήθηκε, λες και μια παράξενη μοίρα κλείνει, στην ίδια ημερομηνία, τον κύκλο ζωής κάποιων «αρχαγγέλων», όπως και ο Καβάφης που 29 Απριλίου γεννήθηκε, 29 Απριλίου πέθανε). Εχει σημασία όμως τι γράφουν τα ημερολόγια; Πότε «έφυγε» ο Τσιτσάνης και δεν το πήραμε χαμπάρι; Πότε άφησε κενή τη θέση του στο πάλκο της ψυχής και της πιο υγιούς έκφανσης της ελληνικότητάς μας; Πότε κατέβηκε από το σκαλοπατάκι εκείνου του κατάφωτου τραμ όπου τον έβαλε ο Σαββόπουλος (στο «Γεννήθηκα στη Σαλονίκη») να στέκει μ’ ένα μικρό βιολί;

Πριν από λίγες ημέρες ήμουν στο αυτοκίνητο μιας φίλης μου μαζί με τον 16χρονο γιο της. Το ραδιόφωνο, με τη βελόνα του σε σταθμό που δεν έχει play list, έπαιζε την «Αρχόντισσα». Ο πιτσιρικάς που, στην καλύτερη περίπτωση, ακούει Bloody Hawk και στη χειρότερη κάτι άναρθρα, άρχισε να κρατάει τον ρυθμό........

© Ta Nea