Diğer

03 Ocak 2026

Bazıları yazının başlığını fazla safdil bulabilir. Böyle düşünenler varsa, onlara gönül koymam çünkü manzara ortada, hiç haksız sayılmazlar. Gerçekten de ortada umutlu olmak için pek bir neden yok. Ülkede baskılar, tutuklamalar, haksızlıklar, hırsızlıklar, insan ve doğa katliamları, sömürü, kalitesizlik, görgüsüzlük hız kesmeden devam ederken, dünyanın pek çok köşesinden savaş, çatışma, açlık ve felaket haberleri gelirken nasıl umutlu olunabilir ki?

Ama olunuyor işte. Bu ortamda sadece iflah olmaz iyimserlerin yeni yıl için umutlu beklentileri olabileceği sanılıyorsa, hataya düşülür. Hayatlarımız ne kadar karartılırsa karartılsın, ekseriyetimiz, özellikle de gençler, umudu elden bırakmıyor. Çünkü atalarımızın dediği gibi, can çıkmadan umut kesilmiyor. Umut olmadan dünya dönmüyor. Hayata sıkı sıkı sarılmak, pes etmemek, hayallerin peşinden koşmak lazım.

O yüzden hepimiz yılbaşında birbirimize gelecek için güzel dileklerimizi, umut ve hayallerimizi ifade ettik. O yüzden binlerce insan Taksim Meydanı demir bariyerlerle kapatılmış da olsa, İstiklal Caddesi’ni ve Taksim’e açılan yolları, Kadıköy gibi diğer meydanları doldurarak yeni yıla neşeyle girmeye çalıştı. Ankara’da, İzmir’de ve yurdun hemen her yerinde aynı sahneler tekrarlandı. Sokağa çıkmayanlarımız evlerde mütevazi sofralarda sevdikleriyle birkaç güzel saat geçirerek yeni yılı sevinç ve neşeyle karşılamaya çalıştı. Caddelerimiz ve meydanlarımız baskı ve yıldırmalar nedeniyle geçen yıllara nazaran çok daha sönük olsa da, özel işletmeler vitrinlerini, vatandaşlar camlarını, balkonlarını ışıklarla dekore etti. Yılbaşı ağacı çok pahalı ama, bir kısmımız hiç olmazsa bir çiçek, birkaç dal kokina alıp evlerimizi süslemeye çalıştık. Yoksulluk nedeniyle bunları yapamayanların da gönlünden aynı şeylerin geçtiğine eminim.

O yüzden umutluyum. Ülkeyi geriye götürme projesi bir türlü tutmuyor. İnsanlar ortaçağ karanlığına değil, çağdaş aydınlığa koşuyor. Devlet imkanlarını en geniş şekilde kullanarak yeni yıl sabahını kindar sloganlarla inletenler değil, yasaklara ve korkutmalara rağmen yeni yılı sevinç ve umutla karşılayanlar geleceği temsil ediyor.

Bu karanlık bir gün bitecek, güzel günler gelecek. Büyük şair Nazım’ın dediği gibi “Güzel günler göreceğiz çocuklar, güneşli günler göreceğiz, motorları maviliklere süreceğiz”. Türkiye’de bir gün mutlaka çağdaş, uygar bir düzene sahip olacağız. Türkiye aydın insanlarla dolu refah toplumu haline gelecek. Buna inancımı delikanlılığımdan beri hiç bir zaman yitirmedim. Atatürk cumhuriyeti bu anlayışla kurdu. Bu hedef bir gün mutlaka gerçekleşecek.

Şu anda ne kadar boş bir umut gibi görünse de, yeni yılda ülkem için demokrasi, insan hakları, hukuk ve çağdaş özgürlükler diliyorum. Başta Ekrem İmamoğlu, Selahattin Demirtaş ve Osman Kavala olmak üzere haksız ve hukuksuz şekilde cezaevlerinde tutulan tüm siyasi mahkumların, tüm aydınların salıverilmelerini bekliyorum. Hırsızların, uğursuzların değil, haksız yere cezaevlerinde yıllarca tutuklu kalan gönlü ve aklı aydınlık insanların serbest bırakılmaları gerekir.

Hayalim güçler ayrılığına ve hukukun üstünlüğüne dayalı, vatandaşlar arasında eşitliğin, yönetimde şeffaflığın ve hesap verilebilirliğin geçerli olduğu bir siyasi düzenin ülkemde geçerli olması. Çağdaş demokrasiye giden uzun yol İngiltere’de 1215 yılında Magna Carta ile Kral’ın yetkilerinin kanunlarla sınırlı olduğu ilkesinin kabul edilmesiyle başladı. O yüzden demokrasilerin olmazsa olmaz güçler ayrılığı ilkesinin temelleri 1215’te atılmış sayılır. Ama 2026 Türkiyesinde bir zamanlar kırık dökük geçerli olan güçler ayrılığı ilkesinin esamesi okunmuyor artık.

TBMM’nin ne yasama yetkisi, ne de denetleme yetkisi kaldı. Yasalar Beştepe’deki danışmanlarca hazırlanıyor, bir gecede iktidar milletvekillerinin oylarıyla kabul ediliveriyor. TBMM denetim görevini de yapamıyor. Soru önergelerine cevap verilmiyor, araştırma komisyonları kurulamıyor. Artık pek çok konu Sayıştay denetiminin dışına çıkarıldı. İzin verilen kısıtlı Sayıştay denetimleri de kuşa........

© T24