Bundan tam 23 yıl önce İran’a bir haftalık bir gezi yapmıştık. 22-29 Eylül 2003 tarihli Doğu Konferansı heyeti olarak gezimizin amacı, Irak’ın ABD tarafından işgaline karşı bölgede ortak bir aydın duruşu oluşturmaktı.

O yıllarda İran’da reformcular güçlüydü. Meclis’te çoğunluğa sahiplerdi. Bazı bakanlıklarda reformcu siyasetçiler etkindi. Tahran Belediye Başkanı da reformcuydu. Reformcular hapisten yeni çıkmıştı.

Reformcular, “Bizim mücadelemizde halkın özgürlüğü ön planda. Demokrasi ve özgürlük mücadelesi olmadan yürütülen antiemperyalist mücadelenin başarıya ulaşacağına inanmıyoruz. Demokrasi olmadan ABD ile mücadelenin bir anlamı olmaz” diyorlardı.

O günlerde reformcular etkili olsalar da iktidar mollalardaydı. Onlar sistemi ince ayarlarla adım adım örmüşlerdi. Milletvekili adaylarını onlar belirliyorlardı. Meclis’ten çıkan bütün kanunlar onayları olmadan yürürlüğe giremiyordu. Ki bunlar hala böyle.

Tabii bugün o döneme kıyasla şöyle bir farktan söz edilebilir: Artık rejimle uyumsuz olan........

© Serbestiyet