Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın torunu Ömer Tayyip Erdoğan’ın Amerikan vatandaşı olduğu bilgisi, Türkiye’deki gençlik krizine dair sarsıcı bir tartışmanın fitilini ateşledi. Bu sembolik görüntü, Türkiye’de aynı topraklarda fakat farklı gezegenlerde büyüyen çocuklar arasındaki uçurumu tüm çıplaklığıyla ortaya koyarken, “Bu sistem kime hizmet ediyor?” sorusunu da toplumun vicdanına bir mıh gibi çakıyor.

Türkiye’de eğitim, derinleşen yoksulluk karşısında temel bir varoluş mücadelesine dönüşmüş durumda. Eğitim Sen’in 2024 yılına ilişkin güncel araştırması, her üç çocuktan birinin okula aç gittiğini belgeliyor. Bu sayı, bir veri olmanın ötesinde, sınıflarda oturan milyonlarca çocuğun günlük gerçeğini yansıtıyor.

Öğretmenlerin saha gözlemleri, bu tabloyu daha da iç karartıcı hale getiriyor. İlkokul sıralarında, ders anlatılırken baygınlık geçiren, öğle aralarında kantin çöplerini karıştıran veya sürekli baş dönmesi şikayetleriyle revire çıkan öğrencilerin sayısı her geçen gün artıyor. Bu manzara, açlığın sadece bir mide sorunu değil, aynı zamanda doğrudan bir öğrenme engeli olduğunun kanıtı niteliğinde.

Milli Eğitim Bakanlığı’nın yaygın, sürekli ve besleyici bir okul yemeği programını bir türlü hayata geçirememiş olması, fırsat eşitliği söylemini tam anlamıyla içi boş bir vaade dönüştürüyor. Bir çocuğun öğrenmeye hazır hale gelmesi, öncelikle karnının tok olmasına bağlı. Bu basit........

© sendika.org