Hayvancılığın ve ticaretin tek geçim kaynağı olduğu Osmanlı döneminde bazı insanlar hayvan yetiştirir, bazıları da yetiştiricilerin hayvanlarını satın alarak celeplik, yani hayvan ticareti yaparlardı. Hayvanlarını önlerine katarak, belde belde dolaşır ve onları satmaya çalışırlardı. Ancak böyle tüccarları zorlu günler bekliyordu. Çünkü gece gündüz yollarda oldukları için, sıcak havalarda bir sıkıntı yaşamasalar da yağışlı ve soğuk havalarda hem kendilerini hem de havanlarını misafir edecek bir ev sahibi bulmak zorundaydılar.

İşte böyle soğuk ve yağışlı bir havada hayvan tüccarı Hacı Ahmed Ağa Kilitsen Halep’e hayvan satmaya gitmişti. Akşamüzeri elli koyunuyla birlikte Halep kentine varmıştı, ancak tam da kentin sınırlarına vardığı sıralarda çok şiddetli bir yağmur yağıyordu. Hem yağmur hem karanlık, göz gözü görmüyordu. Bu yüzden bir an önce hem kendisi için hem hayvanları için kalacak bir yer bulmak zorundaydı.

Yağmurdan sırılsıklam olan Hacı Ahmed daha fazla yağmur altında kalmadan hemen şehrin kenar mahallesinde bulunan bir evin kapısına dayandı ve kapıyı çalmaya başladı. İşin aksi yanı bu evde çok fakir bir aile yaşıyordu. Ev sahibi Memduh Efendi, arkasında elli koyunla kapıya dayanmış olan Hacı Ahmet Ağayı karşısında görünce önce şaşırdı, sonra toparlanarak misafirini içeri aldı, Hayvanlarını da avluda bulunan üstü kapalı ağıla koydu.

Ev pek kalabalık sayılmazdı. Ev sahibi Memduh Efendi, eşi Fıtnat hanım ve çocukları Selman vardı. Memduh önce misafirine ayakyolunu gösterip akşam namazı için hazırlık yapmasını istedi. Fıtnat Hanım, sadece kendileri için pişirmiş olduğu akşam yemeğine misafir için de biraz ilavede bulundu. O akşam hep beraber akşam yemeğini yediler. Hacı Ahmed Ağa Kilis’ten geldiğini ve celeplik yaptığını, ancak zaman zaman hayvanlarıyla birlikte bazı aksilikler yaşadığını anlattı.

Uzun kış gecelerinden biriydi. Karşılıklı sohbetler birbirini izledi. Herkes başından geçen öyküleri anlatıyordu. Nihayet yatma vakti gelmişti. Evde üç oda vardı. Odalardan birisi hem mutfak hem kiler olarak........

© Risale Haber