Ne Kadar Şükretsek Az
Said Kaplan
Boykot Karavanı nöbetlerine gelen çocuklar vardı. Maddeten ahvalleri pek müsait gözükmüyordu. Araştırdık, öğrendik ki babaları vefat etmiş, üç aydır kiralarını ödeyememişler. Aramızdaki fedakar kardeşlerimiz hemen müdahale ettiler, inşâallah birkaç ay rahat edecekleri şekilde giderleri karşılanacak. Birkaç derneğe de isimleri yazdırılacak, düzenli bir yardım gidecek…
Bu vesile ile bir şeyler söylemek isterim.
Memleketimiz yardım faaliyetlerinde dünya devletleri arasında açık ara önde. Bilmediğimiz kamplarda hastaneler yapılıyor, su kuyuları açılıyor, kurbanlar vs derken nice mazlumun yüreğine dokunuyoruz. Halkımız fedakarlıkta o kadar zirvedeki dünyanın başka bir ucunda yaşayan insanın feryadını yüreğinin ta en derinliklerinde hissediyor. Hiç gitmediğimiz, hiç görmediğimiz, belki görsek de inanmayacağımız hayatlardan öyle samimi dualar alıyoruz ki… Hiç tanımadığımız insanlar bizleri o kadar çok seviyorlar ki… Türkiye denince gözü yaş dolan nice dostlarımız var ki…
Allahu Alem gıyabımızda yapılan dualar külli bir sadaka hükmüne geçiyor. Yoksa bu kadar hainin içeriden, bu kadar zalimin dışarıdan saldırmasına........
