Bazen bir lokantanın kapısından yalnızca karnımızı doyurmak için gireriz. Oysa içeride bizi bekleyen, bir tabak yemekten çok daha fazlasıdır. Bir hayat hikâyesi, yılların emeği, yaşanmış acılar ve yeniden ayağa kalkma gayreti… Bu kez yolum, Erzurum’da Bi Yer Ev Yemekleri adlı küçük bir lokantaya düştü. Orada Tortumlu Tülay ablamızla tanıştım. Sofrasındaki yemekler kadar, o sofrayı ayakta tutan hikâyesi de bende iz bıraktı.

Tülay ablamız, “Saniye Abla” diye söz ettiği hanımefendinin yanında beş yıl boyunca börek ve baklava ustası olarak çalışmış. Hamura elinin lezzetini, yaptığı işe sabrını katmış. Temmuz 2026’dan itibaren de yıllarca mutfağında emek verdiği lokantanın ortağı olmuş. Çalıştığı yere ortak olmak, onun hayatında emeğinin karşılığını bulduğu yeni bir başlangıca dönüşmüş.

Bugün bu küçük işletmede hem yemekleri hazırlıyor hem de servisi yapıyor. Müşteri sayısı henüz az olduğu için bütün işlere tek başına yetişmeye çalışıyor. Bir yanda ocaktaki yemekler, diğer yanda hazırlanacak sofralar… Onun hareketliliğini görünce, üretmenin hayatının doğal bir parçası olduğunu anlıyorsunuz. Bir iş bitiyor, ardından diğeri başlıyor. Tülay ablamız, elindeki imkânlardan iş çıkaran, becerikli,........

© Pusula Gazetesi