“Ik heb echt zó veel chocola gegeten!” Het is zo cliché dat ik het nauwelijks durf op te schrijven, maar het is het eerste wat gezegd wordt deze middag, op een bijeenkomst van een leefstijlveranderingstraject waar ik mag aanschuiven. Om de beurt vertellen deelnemers hoe hun week is gegaan.

Dit is de bocht die ik heb afgesneden. Zo’n traject is verplicht als je afslankmedicatie vergoed wil krijgen, maar ik had daar helemaal geen zin in. Geen enkele behoefte om twee jaar lang ergens heen te moeten fietsen om te horen dat ik volkorenbrood en broccoli moet eten. Maar verzekeraars geloven er kennelijk heilig in. Wat weten deze mensen dat ik niet weet?

Pas als ik plaatsneem in de kring merk ik hoe bijzonder het is dat ik hier bij mag zijn. Deze mensen komen niet voor voorlichting, maar voor steun. Alles wat ze vertellen, gaat niet écht over eten. Iemand loopt vast in haar werk en voelt zich alleen. Ga maar eens gezond koken voor jezelf en........

© Parool