We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Kerbela Faciası (2) Gerçekte Kerbela’da neler oldu?

7 1 5
06.08.2022

Kerbela Faciası (1) başlıklı yazımızda, Hz Ali (r.a)’ın şehit oluşundan başlayarak, Hz. Hüseyin (r.a)’ın Kûfe yakınlarına gelişine kadar geçen süreçi, Kerbela’ya giden tarihi süreçi yazmıştık.

Şimdi bu bölümde de Kerbela’da neler olduğunu yazdık. Buyurun ikinci bölümü okuyalım.

1-Emevilerin Hz. Hüseyin´i, ve beraberindekileri Kûfeye ulaşmadan durdurmaları

Bu süreçte Kûfe valisi Ubeydullah b. Ziyad, Hz. Hüseyin´i durdurmak için Husayn b. Numeyr´i, o da Hürr b. Yezid´i görevlendirdi.

Kûfe’ye doğru yoluna devam eden Hz. Hüseyin, ‘Zû Husum’ denilen yerde, Hürr b. Yezid komutasındaki Kûfelilerden oluşan bin kişilik bir askerî birlikle karşılaştı.

Kûfeliler Hz Hüseyin’ne yaptıkları vaatlerden vazgeçmişlerdi. Gönderdikleri o mektupları sanki onlar yazmamış gibi halleri vardı. Hz. Hüseyin (ra), onlara şöyle seslendi.

«Ey insanlar! Allah da biliyor, siz de biliyorsunuz ki, ben buraya, sizin gönderdiğiniz mektup ve elçiler üzerine geldim. Halifeniz olmadığını, benimle durumunuzun düzeleceğini yazmıştınız. Eğer bana verdiğiniz sözlerinizde duruyorsanız, şehrinize girerim. Aksi halde sözünüzü yerine getirmez ve benim gelişimden dolayı rahatsız olursanız geldiğim yere geri dönerim.»

Kimseden bir ses çıkmayınca Hürr b. Yezid cevap verdi: “Sizinle karşılaştığımızda bir an bile beklemeden sizi yakalayıp, Kûfe’ye Ubeydullah b. Ziyad’a götürmemiz emredildi”. Dedi.

«Ölüm bundan daha iyidir.» diye söylenen Hz. Hüseyin (ra), adamlarına, atlarına binmelerini, geri döneceklerini söyledi. Fakat Hürr b. Yezid bırakmıyordu. Kafileyi ikinci bir emre kadar Kûfe ve Hicaz yolları dışında başka bir istikamete sevk etti.

Üst yönetimden gelen haberler değişmediği ve Hz. Hüseyin için bir serbestlik ön görmediği için nihayet kafile, su ve erzak temininde, ayrıca çevre ile irtibatta zorluk çekilecek bir yerde konaklamaya zorlandı. Burası, Bağdat ile Kûfe arasında bulunan Kerbela idi.

2- Vali İbn Ziyad´ın, biat etmezlerse sularını kesin emri

Bu arada makam mevki ihtirası ile bilinen ve Rey valiliğinden vazgeçemeyen Ömer b. Sa´d b. Ebî Vakkas, yakın akrabalarının onay vermemesine rağmen, valilikçe emrine verilen 4000 kişilik askerî birlikle Hz. Hüseyin´in hakkından gelmek görevi ile Kerbela´ya intikal etti.

Ömer b.Sa’d b. Ebî Vakkas Hüseyin’e bir elçi göndererek, oralara kadar niçin geldiğini sordurdu. Hüseyin ise;

«Hemşehrileriniz bana kendilerine gelmem için mektuplar yazmışlardı. Onun için gelmiştim. Eğer şimdi istemiyorlarsa geri dönerim.» diye haber gönderdi.

Ömer’den bu haberi bildiren mektubu alan İbn Ziyad: “Şimdi, pençelerimizi uzattığımız zaman mı kurtulmak istiyor? Bu zaman kurtulma zamanı değil artık.” şeklinde bir şiir söyledi ve Ömer’e bir mektup yazarak, Hüseyin’den Yezid için bîat almasını emretti.

Eğer Hüseyin bu teklifi kabul ederse mesele biter. Aksi halde orada bulunan tek su kaynağıyla alâkalarını kes ve onları susuz bırakarak muhasara altına al. Dedi.

Ömer b. Sa´d, ikbal için düştüğü bu yolda, Hz. Hüseyin´i biat’e ikna ederek fazla yara almadan meselenin içinden çıkmak istiyordu.

Fakat Hz. Hüseyin´in biat’ini boş yere bekleyecekti. Biat etmezse başına felâketler gelebileceği söylemi de sonucu değiştirmeyecekti.

Bu gelişme üzerine Ömer b. Sa´d, valinin isteğine uyarak Hz. Hüseyin´in adamlarıyla nehir arasına 500 askerini yerleştirerek suya erişimlerini kesti.

Hz. Hüseyin´in şehadetine üç gün kala, Benî Ümeyye ordusunun İbn Ziyad´ın emrine uyarak yaptığı bu işten sonra kafile susuzluk problemi yaşamaya başladı. Üstelik kafilede kadınlar ve çocuklar da vardı.

3- Hz. Hüseyin´in anlaşma teklifleri

Hz. Hüseyin, Ömer b. Sa´d´a üç alternatifli bir teklif yaptı:

1- Ya Hicaz´a dönmeye izin verilmesi,

2- Ya da Şam´a gidip Yezid´le bizzat görüşmesine imkân verilmesi,

3- Veya bir sınır şehrine gitmeye müsaade edilmesi. Bu takdirde oralarda ömrü boyunca din hizmetlerini yerine getirme gayreti içinde olurdu.

Ömer b. Sa´d b. Ebî Vakkas, bunlardan birinin gerçekleşebileceği ümidiyle Hz. Hüseyin´in taleplerini derhal valiye ulaştırdı.

Fakat valinin yanında bulunan Şemir b. Zilcevşen, valiyi son derece tahrik etti ve Ömer b. Sa’d b. Ebî Vakkas onunla gece yarısı gizlice görüşerek Hz Hüseyin´e tolerans gösterdiğini îma etti.

Bunun üzerine vali, Ömer b. Sa´d´a gönderdiği yazıda Hz. Hüseyin ve adamlarının alternatifsiz........

© Ocak Medya


Get it on Google Play