Bugün İstanbul’un işgalden kurtulmasının 103. yılı…

Gerçi önceki gün kutlamıştım ancak “koyu karanlıktan” geçtiğimiz şu günlerde geçmişe bakmak, başımıza gelenleri sorgulamak için doğru bir zamanlama…

-Hele “Yeni anayasa” çığlıkları atılırken!

2008 yılıydı… Ergenekon iddianamesi açıklanmıştı. Ertesi gün zamanın FETÖ destekli, dibine kadar Amerikancı The Taraf gazetesinin manşeti şöyleydi:

-1923’te kuruldu, 2008’de arınıyor!

Neydi 1923’te kurulan? Ergenekon! 1923 neyin tarihiydi? Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunun! Öyleyse neydi Ergenekon? Türkiye Cumhuriyeti’nin ta kendisi! Bu durumda, 2008’de Ergenekon’la birlikte kimden arınıyorduk?..

-Türkiye Cumhuriyeti’nden!

Utanmasalar, bir türlü bulamadıkları “1 numara” olarak da **Büyük Devrimci Mustafa Kemal Atatürk’**ü göstereceklerdi! Aslına bakarsanız Cumhuriyeti hedef göstererek bunu zaten yapmış durumdalardı!

Ben, o güne dek, işbirlikçiliğin, emperyalizme alet, kendi yurduna düşman olmanın pek çok çeşidini görmüştüm ama böylesine açık, böylesine göstere göstere “misyonerlik” ve “haysiyetsizlik” faaliyetine ilk kez tanık oluyordum...

-İyi bir kutlamayı hak ediyorlardı!

“Yapay bir varlık olarak Türkler!”

Aslında, kendi mantıklarında ve de yapılan uzun erimli plan çerçevesinde son derece tutarlı yol aldıklarını teslim etmek lazımdı!

Daha önce yazdığım “Yeni Mandacılar” başlıklı yazımda, bir Alman ajanının, “Türkiye yapay bir devlet, Türk ulusu yapay bir ulus. Atatürk Ermenileri ve Rumları........

© Nefes