Konuyu CHP/Özgür Özel’e getireceğim.

Ancak, ne demek istediğimi bir gazeteci üzerinden örnekleyim:

Paul Mason (d. 1960) İngiliz solcu gazeteci. Özellikle 2010’larda BBC ve Channel 4’da çalışırken Syriza, Indignados, Occupy, Podemos gibi sol ittifak hareketlere oldukça umut bağladı.

Mesela, Yunan sol parti Syriza için 2012-2015 yılları arasında şu değerlendirmeyi yaptı:

-“Neoliberal düzene karşı devrimci bir meydan okuma”...

-“Yeni bir sol modelin başlangıcı”...

Paul Mason, 6 Ocak 2015 günü Syriza’nın seçim zaferi ardından arkadaşlarına mesaj attı; “Burada devrim oluyor, Atina’ya gelin!”

Sonra ne oldu?

Syriza iktidara geldikten sonra AB ile uzlaştı. Kemer sıkma politikalarının büyük bölümünü uyguladı. Radikal vaatlerinden geri adım attı...

Hayal kırıklığına uğrayan Paul Mason, artık “sistem dışı kopuştan” değil, “istikrardan”, “kurumların korunmasından” söz etmeye başladı. Ve bu kırılma onu, İngiliz istihbaratına “radikal sol hareketlerin yaratabileceği riskler” üzerine raporlar yazmaya kadar götürdü!

Bu “döneklik” üzerinde durmayacağım sebebi belli çünkü; sol popülizm, ideolojik derinlikten çok, duygu/ruh haline dayanır ve ilk kırılmada savrulur…

CHP/Özgür Özel’e geleceğim:

Özgür Özel için şunu teslim etmek gerek:

Hep sahada, hep enerjik; yorulmuyor, usanmıyor.

İtiraz, teşhir, eleştiri, ahlaki üstünlük ile muhalefeti diri tutuyor.

AKP/Erdoğan karşıtlığı, adalet vurgusu, demokrasi söylemi,

toplumsal moral üretme takdir........

© Nefes