“Sevgi emekti.”
Yeşilçam’ın kült filmlerinde “Selvi Boylum Al Yazmalım”ın bu repliğini bilmeyen yok.
Ama unutan çok.
Sevgi gerçekten de emek istiyor.
Aile, arkadaşlık, iş, okul; aslında hayatın her alanında emek yoksa, ötesi koca bir boşluk…
Yılı bitiriyoruz.
İçsel muhasebe de yapıyoruz.
Sosyal medya; geçmişe lanet, gelecekten umut mesajları ile dolu.
Ama ülke ekonomisi böyleyken; gelir uçurumu can yakıyorken; toplumun her kesiminde çürümüşlük hâkimken, adaletin terazisi şaşmışken; sağlık, güvenlik, eğitim açmazının tam ortasındayken; karınlar doyamaz, başlar dört duvara giremezken umut az ötede gibi.
Sanki elimizi uzatsak dokunacakmışız gibi…
Ve insanız; bir şeylere tutunmak gerekiyor.
Ben bu hafta sanata tutunarak umut ettim, “sevgi ne demek?” diye sordum.
İzlediğim bir film, dinlediğim bir konser ümit aşıladı.
Bu yazı sanattan doğdu.

“Dünyayı Güzellik Kurtaracak, Bir İnsanı Sevmekle Başlayacak Her Şey…”

Sabahattin Ali: “Bir insanı sevmekle başlar her şey; sonra dünya değişir.”
Tolstoy: “Sevgi, insanın kendinden vazgeçebilmesidir.” derken yanılmış olamaz.

Dostoyevski’nin Budala romanında “Dünyayı güzellik kurtaracak” deyişi ve ardından aforizmaların bu isimle bir kitapta toplanması sizce tesadüf mü?
Benim hayatımı şekillendiren öykücü, yazar Sait Faik Abasıyanık ise Alemdağ’da Var Bir Yılan öyküsünün ilk cümlesine “Bir insanı sevmekle başlar her şey” yazmış…
“Yalnızlık dünyayı doldurmuş. Sevmek, bir insanı sevmekle başlar her şey. Burada her şey bir insanı sevmekle bitiyor.” diyor tam olarak.

Ve sanatçı Zülfü Livaneli, Ada isimli şarkısında bu iki alıntıyı birleştirerek “Dünyayı güzellik kurtaracak, bir insanı sevmekle başlayacak her şey.” diye milyonlara yıllardır haykırırcasına söyletiyor bu cümleleri.
Filmi izlerken; kendimi bu şarkıyı mırıldanırken, bu sözleri söylerken........

© Nefes