Başkan Aziz Yıldırım, mayısta mikrofonun karşısına geçti ve kendini tarif etti: "Ben başkan değil, liderim. Başkan olmaya gelmiyorum. Fenerbahçe'yi bir lider olarak yeniden toparlamaya geliyorum." Ardından da niyetlerini sıraladı; camiada birlik olacak, kulübe dönük operasyon varsa duracaktı.

Sözler güzel. Baharın gelişini müjdeleyen mayısın havası da güzeldir zaten. Marifet, eylül geldiğinde mayısın güneşini özletmemekte.

Operasyondan başlayalım. Ligde beş hafta geride kaldı, bunların üçünde hakem kararları Fenerbahçe'nin puan hanesine negatif olarak doğrudan dokundu. Durduruldu mu? Hayır.

Birliğe gelelim. Doğrusu, yanlışı, faydası, zararı tartışılır; ama Fenerbahçe için emek vermiş Acun Ilıcalı gibi bir isimle loca kavgasına tutuşuldu. Tribünün göbeğindeki o cam bölme, sahayı en iyi gören yer. Kavganın oradan başlaması, birliğin nereden çatladığını da gösteriyor.

Toparlanmaya gelince, son İsmail Kartal krizinden sonra bu konuya değinmeye gerek bile yok. Fenerbahçe, yerden yere vurulan Ali Koç döneminde bile bu kadar dağılmadı. Ali Koç'la hocasız geçen 336 günde bile böyle bir manzara çıkmamıştı ortaya.

Verilen öteki sözlere hiç girmiyorum. Aynı cümleleri döne döne konuşuyoruz.

İki üç yılda........

© Nefes