Son yıllarda gürültüyü kimlik belleyen Fenerbahçe camiası, tarihinin en sessiz başkanlık seçimine yürüyor şimdi. Asıl tuhaflık da burada. Bağırışın hiçbir şey demediği yerde, sessizlik konuşuyor.

Seçime tam bir hafta var. Aziz Yıldırım'la Hakan Safi, yıllardır görülmemiş kadar mesafeli, neredeyse centilmen bir yarışın iki ucunda duruyor. Kaosu yaşam biçimine çevirmiş bir camia için bu durgunluk bir bir semptom. Çünkü ortada birbirine giren iki proje yok. Birbirine değmeyen iki duruş var.

Tezimi baştan söyleyeyim. Bu, vaatlerin değil pozların seçimi. Sonucu kimin daha iyi yöneteceği değil, kimin sandığa daha çok adam taşıyacağı belirleyecek. Gerisi laf-ı güzaf.

20 yıl bu kulübü avucunda Aziz Yıldırım, kampanyasını iki başlığa sığdırdı. Stadın yenilenmesi ve iki santrfor.

Sivri dilini bilemekten vazgeçip yatıştıran, kucaklayan cümleler kurması, kağıt üstünde kusursuz bir strateji. Lakin "huy canın altındadır" derler, insan yedisinde neyse yetmişinde de odur.

Kongre, bu yumuşamanın hakiki bir dönüşüm mü, yoksa seçim sathına özgü bir makyaj mı olduğunu çözmeye uğraşıyor.

Katıldığı toplantılardaki yorgun siluet de şüpheyi besliyor. Son haftada vites büyütür mü, bilinmez. Ama Türk futbolunun bugünkü........

© Nefes