Şu Türkiye toprakları nasıl da bereketliymiş. Herhalde sonsuz zenginliğe sahip ki, Osmanlı’dan beri gelen soyuyor, giden soyuyor.Siyasetçisi, bürokratı, iş insanı, finansçısı, sivil toplumcusu, yargı mensubu, güvenlikçisi, küçük esnafı hiç fark etmiyor. Zaten atasözümüzde var. Bal tutan parmak yalar, diye... Sayın okur, bu meslekleri sayarken toptancılık yaptığımı sakın düşünmeyin. Her çuvalın içinden çürük meyve çıkıyor. Her meslekte bir takım yolsuz, bozuk insanın çıkması doğal da bizdekiler biraz fazla geliyor; hele de son yıllarda ortaya saçılan rezilliklere baktığımda, bizim memleketin temeli çok sağlammış ki bunca edepsizliğe rağmen hala sapasağlam ayakta durabiliyor, diyorum.

Yazacağım hikayeyi muhtemelen çoğunuz biliyorsunuzdur. Ben hafıza tazeleyeyim. Osmanlı döneminde, memleketin birinde bir kadı varmış ama ne kadı... Yolsuzluk ve uğursuzluğunu bilmeyen yokmuş. Zamanla kadı efendinin marıfetleri padişahın kulağına gitmiş. Sadrazamına sormuş; o da olanları doğrulayınca kadı efendi görevinden azledilmiş. Memleket ahalisi kadı efendinin son gününde evine gitmiş. Hem veda edecekler hem de kadı efendiyle biraz da saraka geçeceklermiş. Ama bir de ne görsünler! Kadı efendi ağlıyor.

Sormuşlar: “Kadı efendi, neden ağlarsın?”

Kadı efendi cevap vermiş:

“Ey ahali,  kendime değil, yakın gelecekte başınıza geleceklere ağlıyorum. Odanın şu köşesinde duran para küpünü görüyor musunuz? Bu küpün dolmasına bir parmak kalmıştı. Yeni gelen kadı boş küpünü getirecek. Bakalım onu hangi imkanlarla dolduracaksınız?”

Bakıyorsunuz, bütün ana muhalefet partisi belediyelerinde yolsuzluk skandalları peşpeşe patlıyor ama iktidarın yerel yönetimleri pirü........

© Muhalif