BÜROKRATİK TAHAKKÜMÜN GÖLGESİNDE LAİKLİK: ÖZGÜRLÜK DEĞİL, DEVLET VESAYETİ

Türkiye’nin modernleşme serüveni ve devletin laikleşme süreci üzerine yapılan tarihsel ve sosyolojik tahliller, Cumhuriyet’in kurucu iradesinin ortaya koyduğu pratiklerin, Batı’daki özgürlükçü sekülerleşme tecrübesiyle yalnızca isim benzerliği taşıdığını gözler önüne seriyor. Akademik ve entelektüel çevrelerde dile getirilen eleştirel analizler; kurucu elitlerin toplumu tepeden inmeci yöntemlerle dönüştürme çabalarını, din kurumu üzerinde kurulan katı bürokratik vesayeti ve toplumsal mühendislik projelerini tüm çıplaklığıyla masaya yatırıyor.

Batı taklitçiliği ve halktan kopuk kurulan düzen

Analizler, Batı toplumlarında laikliğin kilisenin tahakkümüne karşı verilen toplumsal mücadeleler ve doğal uzlaşılar neticesinde, tabandan tavana doğru geliştiğini hatırlatıyor. Siyasi iktidarı rasyonel bir zemine oturtmayı amaçlayan bu Batılı model, Müslüman toplumunun sosyolojik gerçekleri tamamen göz ardı edilerek ithal edildi.

Kurucu kadroların Batı paradigmasını dogmatik ve körü körüne bir taklitçilikle benimsediğini vurgulayan uzmanlar, uygulanan yöntemlerin özgürlükçü ve çoğulcu olmaktan fersah fersah uzak, jakoben ve militan bir dayatma niteliği taşıdığına dikkat çekiyor. Pozitivist dogmalar doğrultusunda homojen bir toplum inşa etmeye girişen modern ulus-devlet mekanizması, dinin siyasal, toplumsal, ekonomik ve hukuki alanlardaki tarihsel rolünü zorbalıkla........

© Mir'at Haber