KAHTI RİCAL / ADAM YOKLUĞU..

Ahmet Vefik Paşa mükemmel, kemale ermiş bir yönetici tipini tanımlarken onu “M” ile başlayan 24 kelime ile vasıflandırır. Bizim geleneğimizde, bir kelimeye “Mim” yani “M” koymak, “Mühim” demektir. Kur’ân-ı Kerim’de ayetlerin sonunda veya bazı kelimelerin yanında gördüğümüz “m” harfi “Secaved” olarak tanımlanır. Bazan da “2 mim” şeklinde kullanılır ve “Burada durmak gerek” anlamında kullanılır. 2 Mim ise mutlaka durulması gerektiğini ifade eder. Bazen bu kurala uyulmaması halinde anlam değişikliği söz konusu olabilir.

Ahmet Vefik Paşa siyaset, bürokrasi, yöneticiler için 24 Mim’i şöyle sıralar: 1. Muteber (İtibar edilen, Hürmet edilen) 2. Mutena (İtina ile seçilmiş) 3. Mutedil (İtidal sahibi, aşırılıklardan sakınan) 4. Mu’tezim (Azimli, Kararlı, Sebat sahibi) 5. Muafi (Bağışlayan, Affedici) 6. Muvakkit (İşini vaktinde yapan, Zamana duyarlı) 7. Muvaffak (Başarılı) 8. Muzaffer (Zafer kazanan, Galip) 9. Müdebbir (Tedbirli, değişen şartlara uyum konusunda hazırlıklı) 10. Müeyyid (Teyid eden, doğrulamak için araştıran, Disiplinli) 11. Mütefekkir (Düşünür, imal-i fikr eder) 12. Müferrih (Güleryüzlü, Ferahlatan) 13. Muhibb (Sevgi dolu), 14. Mükrim (Cömert, İkram eden) 15. Mültefit (İltifat Eden) 16. Mümeyyiz (İyiyi Kötüden, doğruyu yanlıştan, güzeli çirkinden, Hakkı batıldan ayırt eden) 17. Münevver (Hakikatin bilgisine sahip, Nurlandırılmış, bilgi ve hikmet sahibi) 18. Mübeşşir (Müjdeleyici) 19. Mübeccel (Tebcil edilmiş, Yüceltilmiş) 20. Muvahhit (Tevhid ehli, tek Allah’a İnanan) 21. Mücerrib (Tecrübeli), 22. Müfarik (Farkı fark edebilen) 23. Müheyya (olumlu ve olumsuz gelişmelere karşı hazırlıklı olan) 24. Müceddid (Yenileyen, iki gününü bir birbirine eş tutmayan).

İyi bir yöneticide şu zaafiyetler de olmamalı: 1-Müstekbir / Mütekebbir (Kibirli, başkalarını küçümseyen, aşağılayan, 2-Münafık (İki yüzlü, inanmadığı halde, inanmış gibi gözüken), 3-Mürai (Riyakar, gösteriş için yapan), 4-Münkir (İnkar eden), 5- Mütrefin (Dünyevi şeyler peşinde koşan, Şımarık, bolluk içinde şımarmış, azgınlaşmış, nimetin kadrini bilmeyen zengin, hayatı oyun ve eğlence gören), 6-Müstehzi (Küçümseyen, dalga geçen, alay eden), 7- Müsrif (İsraf eden, saçıp savuran), 8-Muğfel (Gaflete düşmüş, aklını kullanmayan, basiretsiz), 9- Mühmel (İhmal eden, sorumsuz, savsaklayan), Müfsid (İfsad eden, bozan)

Bize “Müstakim” doğru, düzgün, istikamet üzere dosdoğru olan Kişilik sahibi, Ferd olarak kendi aklı olan, ama başkaları ile müzakere ederek , bilenlere ve tecrübe sahibleri ile istişare eden, vereceği karardan yarar ya da zarar görme ihtimali olanlarla müşavere eden ve süreci şeffaf bir şekilde yöneten “Kişilik” sahibi “Şahsiyet”ler lazım.

Bunlar ideal olanı anlatıyor bize, ama yaşamakta olduğumuz bugünün gerçekleri bunun tam tersi maalesef. Akıllı, dürüst ve cesur olmak artık itibar sağlamıyor. Hatta birilerine göre risk. Hatta onlara “enayi” gözü ile bakıyor, bir takım adamlar. Ve bu kifayetsiz........

© Mir'at Haber