Önceki yazılarla birlikte okunmasını tavsiye ederek kaldığımız yerden devam…

Bunların yani buraya kadar anlatılanların hepsi takdir-i ilâhidir.

Geçmişte olanların hepsi hayırdır.

Barışta ölseler de savaşta ölseler de hepsi ölecektir.

Sonunda insanlığa katkımız ne olmuştur, onu düşüneceğiz.

“Fa’fu anhüm / Onlardan affet” (Maide 13)

Buradaki “Fa” nereye atıftır? “İllâ kalilen minhüm”de mahzuf cümle vardır. “La yehunun / onlar ihanet etmezler”. Mademki hainlikleri yoktur, o halde onları affet anlamı çıkar. Mademki hain değildir neden affedelim, suçları yok ki affedelim.

Evet, onlar hain değildirler ama zarar vermişler, ihanet edenler içinde olmuşlar, seslerini çıkarmamışlardır ama fiilen onların hainliklerine katılmamışlardır.

Onları kurtarmış olacaksınız, yaptıklarını da affedin demek olur.

Kıyas yoluyla bu kuralı Ergenekonculara, Balyozculara uygulayabiliriz. Evet, onlar içinde hainler vardı, belki de hainler çoktu ama sonunda hain olmayanlar vardı. O hain olmayanların sayısı belki de azdı ama sonunda zafer onların oldu ki başaramadılar. Orduda hainlere uyanlar olmuşsa onları affetmemiz gerekir. Allah’ın emri budur.

“Adil Düzen” iktidar olunca bunlar mahkûm olmuşlarsa da onlar affedilecek.........

© Milli Gazete