We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Azərbaycan polisinin 51 yaşlı döyüşçü xarakterli naziri...

2 0 0
02.07.2020

Elxan ŞÜKÜRLÜ,

"Strateq.az" saytının baş redaktoru

***

Ordu, polis və təhlükəsizlik orqanları (kəşfiyyat) tarixən bir dövləti düşmənlərindən qoruyacaq əsas hərbi təşkilatlar, ən mühüm işlək mexanizmlər sayılıb.

Ordunun vəzifəsi dövlətə xaricdən gələn təhlükəni dəf etmək olubsa, polisin də vəzifəsi “iç düşmən”dən qorunmaq, daxildən dövləti sarsıdacaq düşmən fəaliyyətlərin, cinayətkar qəsd və əməllərin önünü kəsmək, qarşısını almaq olub.

Bütün dövrlərdə təhlükəsizlik orqanının (kəşfiyyatın) vəzifəsi isə həm orduya, həm də polisə komanda verən əsas şəxsin – dövlət başçısının görən gözünə, eşidən qulağına çevrilməklə, onu zamanında gərəkli və doğru informasiya ilə təchiz etmək olub.

Çünki nə qədər ağıllı, müdrik rəhbər olursa olsun, aldığı qərarların qəbulu səhih informasiyaya söykənməzsə, demək ki, nəticə də mütləq yanlış olacaq və əleyhinə işləyəcək...

Bu səbəbdən, bir dövlət başçısı üçün “güc strukturları” adlandırılan kontingentin - ordunun, polisin və təhlükəsizlik xidmətinin (kəşfiyyatın) başında kimləri əyləşdirməsi, necə kadrları seçməsi həddən çox önəmli, həyati vacib məsələdir.

Hansı dövlət başçıları bunu bilib - işini də düzgün qurmağı bacarıb; hansı bilməyib – hakimiyyətinin və özünün ömrü çox qısa olub...

Heç uzağa geməyin – 1991-ci ildən bu yana Azərbaycandakı hakimiyyət dəyişikliklərinə, prezidentlərə qarşı təşkil edilmiş sui-qəsd və çevriliş cəhdlərinə baxın, hər şey sizə aydın olacaq.

İki dəfə hakimiyyətini yarımçıq buraxıb güvəndiyi Moskvaya qaçan ilk prezidentimiz Ayaz Mütəllibov da, komandasını idarə edə bilmədiyindən başını götürüb öz kəndinə sığınan ikinci prezidentimiz Əbülfəz Elçibəy də məhz güc strukturlarını vaxtında öz nəzarətlərinə ala bilməməyin qurbanı oldular...

Onlardan sonra hakimiyyətə gələn üçüncü prezident Heydər Əliyev isə özü güc strukturlarının yetirməsi olduğundan, bu qurumlar vasitəsi ilə dəfələrlə ona qarşı oynanılan oyunları zamanında çözə və çevriliş cəhdlərini önləyə bilməklə yanaşı, həm də onları şəxsi nəzarətində saxlamağı da məharətlə bacarmışdı. Təsadüfi deyil ki, onun zamanında bu qurumlara təyin etdiyi rəhbərlər, demək olar ki, heç dəyişmədi...

Elə dördüncü Prezident İlham Əliyev də 2003-cü ildə hakimiyyətə gəldikdən sonra ilk ciddi və əhəmiyyətli kadr dəyişikliyinə 2004-cü ildə MTN-dən başlamışdı – onu səhih informasiya ilə təchiz etmək üçün köhnə çekist Namiq Abbasovu çıxarıb, özünə yaxın saydığı Eldar Mahmudovu təhlükəsizlik naziri təyin etmişdi... Ancaq 11 ildən sonra aşkarlanmışdı ki, Mahmudov və dəstəsi ona göstərilən bu yüksək etimadı doğrultmaq əvəzinə, nankorluq edərək, başından böyük iddialara düşüb və elə bu iddiası ucbatından da ipini aparıb “yad əllərə” bağlayıb, ölkə sirlərini isə onlar üçün “depolamaq”la məşğul olub...

... Yəni, çox uzatmadan, bir daha o fikrin üzərinə qayıdırıq ki, istənilən dövlət başçısı üçün güc strukturlarını peşəkar, ancaq eyni zamanda özünə bağlı və sədaqətli şəxslərdən təşkil etmək son dərəcə vacib amildir və bu qurumlar “eksperimentlər”i sevmir...

Ancaq bu da acı bir gerçəklikdir ki, müstəqilliyimizi əldə etdiyimiz 1991-ci ildən bu yana, 29 il keçsə də, hələ də bir çox problemlərimizin əsas qaynağı “rus şineli”ndən çıxmış ölkəmizdə yeni hərbi-siyasi elita, o cümlədən güc strukturlarının rəhbərliyində milli kadr heyəti formalaşdıra bilməməyimizdir.

Qonşu Gürcüstan Respublikası Mixail Saakaşvilinin prezidentliyi dövründə, böyük itkilər hesabına olsa da, buna nail oldu deyə,........

© Mia.az