Eş-Şuara (20) de Cenabı Hak buyuruyor ki; “ Kim ahiret kazancını isterse, onun kazancını artırırız. Kim de dünya kazancı isterse, ona da verir fakat ahiretten nasibi olmaz.”

Bu ayeti izah sadedinde, Peygamberimiz (sav) buyurdular; “ Allah’ım esas hayat, ahiret hayatıdır.” Özetle; bu Ayet-i Kerime ve Hadis-i Şerifler, bize dünyada kalacağımız kadar, dünyaya ( kalbimize sokmamak şartıyla ) ebedi ahiret için de, çok çalışmamız lazım geldiğini anlatmaktadır. Esas üzülecek şey, ahirette hüsrana uğramaktır.

Hz. Mevlana (ra) rahatsız olanlara, üzülmeyin geçer, dünyanın kendisi de geçicidir zaten. Üzülecek tek şey varsa, o da ahiret üzüntüsü olmalıdır.

Bugün dünyada imkânlar çok, mal mülk fazla ama bunlar insanı tatmin etmez. İnsanlık bunalımda.
Yıllar önce fakültede, bir ders hocamız bir toplantıda olanları şöyle anlatmıştı; “ 30-40 kişi bir araya gelmişler eğleniyorlar, tavana bir ip bağlanmış, altına bir sandalye konmuş, denemek isteyenler boynuna ilmiği takıyor, sandalyeyi de atıyorlar, tam boğazına sıkışmışken ipi kesiyorlar. Bizler, hayret etmiştik ne yapmak istiyorlardı. Hoca devamla, idam edilen insanların, tam ip boğazına sıkışınca, bir zevk aldığını söyleyerek o zevki denemek istediklerini anlattı.

İnsanlık, nereden nereye. Şimdi, kendimize soralım; gönüllerimiz neye ayarlı? Neler için üzülüp, neler için seviniyoruz?
Salih kulların bütün derdi, Allah (cc) benden razı mı? Ahirette Peygamberimizle (sav) beraber olacak mıyım? Endişeleri vardır.
Sahabe ileri gelenlerinden Abdullah B Mesud (ra) yakınlarına şöyle dedi; “ Sizler, Peygamber (sav)........

© Merhaba Haber