Pazar sabahları acele etmez. Saat çalmaz, takvim bağırmaz, kimse bir yere yetişmeni beklemez. Bu yüzden pazar sabahları insana kendisini hatırlatır. Haftanın diğer günlerinde unuttuğumuz o basit ama hayati şeyi: yavaşlamanın bir ihtiyaç olduğunu.

Yavaş bir pazar sabahında yapılan hiçbir şey büyük değildir. Ama hepsi yerindedir. Biraz geç uyanmak, pencereyi açıp havaya bakmak, kahvenin demlenmesini beklemek… Bunlar küçük eylemler gibi görünür ama ruhu onaran........

© Kıbrıs Postası