Kuzey Kıbrıs’ta ticaret yapacaksanız Ticaret Odası’na, sanayiyle ilgili bir iş insanıysanız Sanayi Odası’na müteahhitlik yapacaksanız Müteahhitler Birliğine, esnaf, zanaatkar iseniz Esnaf ve Zanaatkarlar odasına üye olmak ZORUNDASINIZ.

Sıraladıklarımın tümü işveren örgütlenmesidir. Patron nitelemesinin daha farklı çağrışımları olduğu için, çok sık kullanmak yerine, iş insanı tanımlamasını kullanırım.

Uzun uzadıya anlatmaya gerek yok.

İşverenlerin örgütlenmesi yasal güvenceyle zorunlu hale getirilirken, işçilerin sendikal örgütlenmesini gönüllülüğe bırakmak, en yalın tanımlamayla eşitliğe, adalet ilkelerine karşıdır.

EKTAM KIBRIS Ltd’ de, işçiler sendikal örgütlenme için adım atınca kendilerini kapı dışı edilmiş buldular.

Suçları ne? Anayasal bir hak olan sendikal örgütlenme haklarını kullanmak istemeleri.

***

KKTC’de çalışma hayatının en temel tartışmalarından biri, örgütlenme meselesidir. İşveren örgütlenmesi yasal güvence altındaysa, emekçilerin örgütlenmesi neden, aynı netlikte ve aynı kararlılıkla korunmasın?

Aslında bu soru yalnızca bir hukuk tartışması değildir. Bu soru, adaletin, eşitliğin ve toplumsal vicdanın sınandığı bir meseledir.

Örgütlenmek suç değildir. Suç olmamalıdır.

Çünkü örgütlenme, insanın yalnız kalmama hakkıdır. Gücünü tek başına savunamayan bireyin, ortak bir ses oluşturma iradesidir. Sendikalı olmak isteyen bir çalışanın kapı dışı edilmesi, sadece o çalışanın değil, toplumun hukuk duygusunun da kapı dışı edilmesidir.

***

Bugün KKTC’de işverenlerin örgütlü olması kimseyi rahatsız etmiyor. Olmamalı da. Çünkü işverenin çıkarlarını korumak için bir araya gelmesi doğal kabul ediliyor. Ancak aynı doğallık, emekçinin hakkını savunmak için bir araya gelmesinde gösterilmiyorsa, orada ciddi bir çelişki vardır.

İşveren örgütlü, işçi örgütsüz…

Bu tablo adil midir?

Bu soruya vicdanla cevap........

© Kıbrıs Gazetesi