Kıbrıslı Türkleri en son Girit’te olduğu gibi, bir gece içinde toptan katletmeyi ve Ada’yı Yunanistan’a ilhak etmeyi, böylece Enosis’i gerçekleştirmeyi öngören ‘Akritas Planı’ için düğmeye basılmıştı.

Ancak yapılması gereken bazı işler vardı, Türk polisi zaten silahtan arındırılmıştı. Dairelerde çalışan Türk kamu görevlileri de evlerine gönderilmişlerdi. Tegi Münür’lerin, Ali Şakir’lerin, Meral Öztürk’lerin, Sevilay Direkoğlu, İzzet R. Yalın, Fevziye Hulusi, Adnan Tarıman ve daha nicelerinin, Atalasa’daki ‘Kıbrıs Radyo Yayın Korporasyonu’ndan kovulduğu günlerdi… Çünkü radyo artık tamamen Rum emellerine hizmet edecek ve Türklerin silaha olduğu kadar, moral olarak da çökertilmesine hizmet edecekti.

Bu yayın politikası ilk günlerde gerçekten etkili olmuş, özellikle Türkçe yayınlarına inanıp da köylerinden çıkanlar, yollarda bellerde tutuklanıyor, kendilerinden bir daha haber alınamıyordu. Rum radyosu Kıbrıs Türk halkı için bir ‘yalan makinesi’ idi. Tek kurtuluş yolu, Türklerin de, Rum radyosunun palavralarına inanmayacak, gerçekleri dile getirecek bir radyoya acilen kavuşmasıydı.

‘Bayrak… Bayrak… Bayrak’ diye yapılan........

© Kıbrıs Gazetesi