24 yıl aradan sora Dünya Kupası’na katıldık ama katılmamızla veda etmemiz bir oldu… İlk maçta Avustralya’ya 2-0 yenilen A Milli Takımımız, dün de on kişi kalan Paraguay’a 1-0 yenilerek turnuvaya veda etti. Amerika maçına sadece prosedür gereği olarak katılacak o kadar…

İster ulusal isterse uluslararası ölçekte olsun, sporun her dalında yapılan müsabakalarda kazanma da kaybetme de son derece doğaldır. Herkesin aynı anda kazanması mümkün olamayacağına göre, birileri kazanacak, birileri de kaybedecektir.

Türk Milli Takımı’nın, en azından ilk gruptan çıkarak belli bir noktaya kadar gitmesi elbette hepimizi mutlu ederdi. Yeni heyecanlar, yeni sevinçler yaşayamadığımız için üzgünüz ancak bu durum dünyanın sonu değil.

Ama bizim, esas itibariyle spora bakışımızda bir sorun var. Ne hikmetse sporu eğlence kültürünün bir parçası olarak değil, adeta bir ‘fetih rüyası’ gibi görüyoruz.

Çünkü bizim tarihsel köklerimizden gelen travmalarımız var, içimizde biriken öfkeleri dindirmek, yaralarımızı tamir etmek için kendimizi zaferler kazanmaya ayarlıyoruz, kaybedince de büyük hüsran yaşıyoruz.

Dünya Kupası’nın başlamasından bir hafta öncesine giderek, o günden bugüne yaşananları hatırlayalım. Bütün ülke sath-ı mailinde adeta büyük bir zafere hazırlık şenlikleri yapılıyordu.

Televizyonlarda, reklamlarda kupa şarkıları, kupa marşları söyleniyor,........

© Karar