Öteden beri çeşitli siyasi vesilelerle sık sık gündeme gelen -ve benim de büyük ölçüde katıldığım- şöyle bir görüş vardı: “Millet çoğunluğunun mevcut iktidardan ümidini kestiği bir dönemde bile muhalefetin seçmen güvenini kazanamaması Türkiye’nin sosyokültürel yapısıyla ilgili bir durum. Bu çerçevede ana muhalefet partisinin geniş toplum kesimlerine ulaşmakta yaşadığı güçlükler büyük ölçüde tarihî bagajından kaynaklanıyor. Bu yüklerden kurtulmuş yeni bir partiyle ortaya çıkılsa bugünkü CHP kadrolarına iktidar yolu pekala açılabilir.”

CHP kadroları bunu yapmadı veya yapamadı. Onların yerine başkası yaptı. Ana muhalefet partisinin ana gövdesini oluşturan ve tabanın güncel beklentilerini temsil eden bir siyasi kadro mahkeme kararıyla görevden uzaklaştırılınca kendiliğinden gerçekleşti bu kritik değişim.

Daha önce bir türlü cesaret edilip girişilemeyen böylesi bir yenilenme hareketini bir kalemde başlatan yargı müdahalesi, böylece hiç istemeden iktidar için sonun başlangıcına giden bir yolu mu açmış oldu? Bu sorunun cevabı “YENİ Parti gerçekten de her kesimin gönül rahatlığıyla oy verebileceği bir parti olabilecek mi” sorusunun cevabına bağlı.

Bu cevabı da ancak önümüzdeki süreçteki gelişmeler verecek bize. Ancak perşembenin gelişi çarşambadan belli olduğu için şimdiden bazı değerlendirmeler yapma imkanımız var sayılır.

Meşhur bir fıkra var hani… “Falanca köye ne kadar zamanda gidebilirim” sorusuna sessiz kalan ihtiyar adam, soruyu soran kişi ayrılıp yoluna devam edince arkasından seslenmiş, “Üç saatte varırsın” diye. Şaşıran yabancının “Biraz önce sorduğumda niye söylemedin” sorusuna ise “Yürüyüşünü görmemiştim ki” cevabını vermiş.

YENİ Parti’yi kuran siyasetçi kuşağının bugüne kadarki yürüyüş şeklini........

© Karar