Fenerbahçe’ yi anlamak gerçekten zor. Hatta zaman zaman imkânsız gibi. Aynı hafta içinde yaşananlar, bu kulübün ruh hâlini özetlemeye yetiyor.

Geçen hafta pazar gecesi Kadıköy’de saatler 22.05’i gösterdiğinde tribünlerde ağır bir travma vardı. Saha içindeki kayıp yetmezmiş gibi, maç bitiminde dört oyuncunun eksilmesi moralleri daha da sarstı. Perşembe gecesi Nottingham da bu kez umut yeşerdi. Saat 23.45 sularında Avrupa Ligi’nde tur ihtimali camiayı yeniden ayağa kaldırdı. Ancak gece 01.00’e gelindiğinde umut yerini hayal kırıklığına bıraktı.

İlginç olan ise maç sonrasındaki görüntüydü. Her şey yolundaymış gibi yapılan şakalar, verilen pozlar… Sanki birkaç saat önce büyük bir hedef elden kaçmamış gibi.

Cumartesi günü Antalya’da şampiyon edasıyla karşılanan bir takım…

Sarı lacivertliler yaklaşık 20 yıldır benzer git-gel süreçlerinin içinde. Bir hafta umut, ertesi hafta hayal kırıklığı…

Bu dalgalı grafik artık sadece taraftarı değil; yöneticileri, teknik heyetleri psikolojik olarak yıpratıyor.

Üç hafta yok denilen Oosterwolde ve Ederson altı günde takıma dönmüş, perşembe günü iyi oynayan Cheriff ve Kerem hücum hattında oyuna başlamıştı. Guendouzi- Kante- İsmail üçlüsünün hatboyu zaman zaman birbirine hem yakın hem de uzak bir görüntü veriyordu. Kante, Guendouzi nin bölgesine kadar........

© Karar