Yunan mitolojisine göre Kral Midas’la ilgili bir efsane anlatılır:

Frigya Kralı Midas, üstün yetenekli, Yunanlılara göre bir ilah olan keçi ayaklı Pan ile yine müzik tanrısı olarak inanılan Apollon’un müzik yarışmasında hakemlik yapar. Tabi zor ve tehlikeli bir hakemlik. Sözde iki tanrı var ve bunlar yarışıyor. Kime hak verse sıkıntı ve sonu tehlikeli. Yarışma sonunda Midas kararını Pan lehine verir. Apollon çılgına döner. Kararı tanımaz ve Kral Midas’ı cezalandırır; kulaklarını eşek kulağına çevirir.

Bir müddet sonra Kral Midas’ın uzayan kulakları kendisini çok rahatsız eder. İnsanların içine çıkamaz hâle gelir. Özel bir başlık yaparak kulaklarını gizler. Ama tıraş olması gerektiğinde kara kara düşünür. Berberini çağırır, bin bir yemin ettirerek, tehditler de sunarak söz üstüne söz alır. Berber bir müddet sözünde durur. Kralın sırrını kimseyle paylaşamaz ama içi içine sığmamakta, bir boşboğazlık sonucu hayatını da tehlikeye atmamak için dayanmaktadır. Böylesi sıra dışı bir olaya şahit olup da onu kimseyle konuşamamak zaten berber için en büyük azap ve işkence.

Bekler, bekler ama nihayet dayanamaz artık.

Berber bir gün şehrin dışına çıkar. Kuyu gibi bir çukura eğilir ve büyük bir yükten kurtulmak istercesine içindeki o devasa yükü boşaltır: “Midas’ın kulakları, eşek kulakları gibidir. Midas’ın kulakları, eşek kulakları gibidir. Midas’ın kulakları, eşek kulakları gibidir…”

Artık rahatlamıştır.

Sözünde de durmuş, hiçbir kimseye bu sırrı faş etmemiştir. Ancak beklenmedik bir durum olur. Korkulan başa gelir.

O fısıltı, rüzgarla birlikte dallara, yapraklara, ağaçlara, çiçeklere yayılır ve sonunda şehre kadar ulaşır. Tüm insanlar, acı gerçekten haberdar olmuş, Kralın karizması yerle bir olmuş, o da hayatını sonlandırmıştır.

…

Efsane de olsa acı bir süreç ve sonuç.

“Sırrını söyleme dostuna o da gider söyler dostuna” diye boşuna dememiş atalar.

Sırrın senin esirindir, söyledikten sonra da sen onun esiri olursun.

İyi de........

© İnsaniyet