Münacat
Ali Şîr Nevâî
(Herat, 9 Şubat 1441-Herat 3 Ocak 1501)

17

1. Ya Rab, (var) olan canımdaki ruhum viran olmuş (ve) bedenden ayrılmıştır. Ruhum canımdan ayrılmış (ama) sen onun (yanından) ayrılma.
2. Hem varım hem yokum. Ayrılsam da (fark etmez). Çünkü şarabı da dert vericidir. Ayrılığı düşünerek birisi olmazsa (diye) tasalanmam.
3. Can karşılığında gerçek iman cevherini gönlüme sal. Candan ayrı tut ancak imandan ayrı tutma.
4. Ev barktan ayrılıp toprak içine hapsettiğinde, (benim gibi) evsiz ve başıboştan gayrısına iyilik etme.
5. Kıyamet kavgasının gürültüsünde asiliğime merhamet eyle. Lütfun ile (elimi) tutup isyankârlardan (ayrı) kıl.
6. Gerçi........

© İnsaniyet