· Kesinlikle Sessiz Derinlik derdim. Bu dönem yüksek sesle yaşanan bir değişimden çok, içimde yavaş yavaş genişleyen bir alan gibi…

· Söylenmeyenlerin, beklemenin ve anlamın derinleştiği; sakin ama çok güçlü bir süreç. Dışarıdan sessiz, içeriden her açıdan yoğun bir dönem. Belki de en önemlisi: insanın kendine en dürüst olduğu yer diyebilirim.

· Beni en çok tanımlayan yönüm, sessizce ve kararlı bir şekilde direnebilmemdir. Çoğu insan bunu beklemez; çünkü dışarıdan olumlu, uyumlu, eğlenceli ve sakin görünürüm. Ama içimde yaşadığım fırtınalar söz konusu olduğunda geri adım atmayan acele etmeden ya da vazgeçmeden ilerleyen bir kararlılık var. Gürültüyle, huzursuzlukla değil, süreklilikle var olan kendinden emin bir duruşun ifadesiyim.

· Aslında beni hem sustuklarım hem de söylediklerim anlatıyor. Bu aralar tam olarak babamın ani kaybıyla beraber ikisinin arasında bir yerdeyim. Ne her şeyi içimde tutacak kadar kapalıyım ne de her duyguyu hemen kelimelere dökecek kadar aceleciyim.

· Söylediklerim artık gökyüzüne süzülmüş ve yerini bulmuş cümleler; sustuklarım ise henüz anlamını tamamlamamış alanlardır. Bu denge hali, beni artık en doğru şekilde tanımlayan yerdir.
Sessizlikle sözü, mesafeyle yakınlığı aynı anda taşıdığım içsel bir dönemdeyim.

· Kendime dönüp bir röportaj yapsaydım, ‘‘ Bu kadar güçlü görünmeye gerçekten mecbur muydun? ’’ sorusunu sormaya cesaret edemezdim. Çünkü bu soru, yıllarca taşıdığım........

© Haberton